اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٢٥ - سیّد ریحان الدّین مهدوی
سخنوران قرن سیزدهم هجری [به واسطه برادرش «میرزا عبداللّه امین الدّوله» و به خاطر خدمات پدرش به قاجاریه در دربار «فتحعلی شاه قاجار» منصب استیفا را به دست آورد. در سال ١٢٣١ق به حکومت یزد منسوب شده و تا سال ١٢٣٦ق حکومت آنجا را در دست داشت. در زمان حکومت او به تحریک «صدرالممالک» یکی از اعیان یزد و ملّا محمّد حسین یزدی» از علمای یزد، شاه خلیل اللّه از سران اسماعیلیه به دست مردم کشته شد و محمّد زمان خان آن دو را جهت مجازات به طهران فرستاد.] در هر صورت در شعر نیز طبعی روان داشته و مذاقش به غزل سرایی مایل بود.
از اوست:
هر کجا حکایتی شود از کُشتگان عشق ای راویان دهر ز ما هم روایتی[١]
محمّد زمان اصفهانی*
محمّد زمان بن عبدالباقی اصفهانی، از خوشنویسان هنرمند قرن دوازدهم هجری است. خط ثلث را خوش می نوشته و کتیبه کاشیکاری محراب ایوان استاد در مسجد جامع اصفهان به خط زیبای اوست که در سال ١١١٢ق نوشته شده است.[٢]
محمّد زمان اصفهانی*
محمّد زمان اصفهانی متخلّص به «زمانی» فرزند استاد علی اجری طبّاخ در عهد صفویّه. در اصفهان متولّد شده و در این شهر تحصیل کرد. سپس با یکی از دوستان
[١] تذکره نگارستان دارا، ج١، ص٩٠؛ تذکره سفینه المحمود، ص٣٧١؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٤، ص٤٠١؛ تذکره انجمن خاقان، صص ١٤١ و ١٤٢؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «سخای اصفهانی» ٣٤٦؛ تاریخ یزد (طاهری)، صص ٦٢ و ٦٣؛ الذریعه، ج٩، ص٤٣٤؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج١، ص٧٥١؛ تذکره ممیّز: خطی، ص٤٥.
[٢] آثار تاریخی اصفهان، ص١١٤.