اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٣١ - ملّا محمّد رضا زفره ای
و نزد استاد عیسی بهادری، صنعتی، مهذّب، کاشی تراش، تمدن، گلریز خاتمی و معصوم زاده،تذهیب، مینیاتور و سایر هنرها را آموخت. او پس از استخدام در وزارت پیشه و هنر به تدریس، معاونت و ریاست هنرستان هنرهای زیبا مشغول شد.
او به خاطر استادی در رشته های تذهیب، مینیاتور و طراحی سنّتی موفق به دریافت نشان درجه یک هنری گردید. در سرودن شعر نیز طبعی روان داشت و «عطا» تخلّص می کرد و در بعضی انجمن های ادبی اصفهان از جمله انجمن نقش جهان حضور می یافت. مقداری از اشعار او شامل بیان منظوم ضرب المثل های معروف زبان فارسی است.
وی در روز ٢٥ خرداد ١٣٧٧ش وفات نمود و در قطعه نام آوران واقع در قبرستان جدید اصفهان (باغ رضوان) مدفون شد.
از او آثار ارزنده ای در مینیاتور و تذهیب به جای مانده است.
این شعر از اوست:
یکسان نبود مرتبت جاهل و فاضل خر مهره بهای دُر شهوار نکاهد
جاهل رمد از صحبت فاضل عجبی نیست «ارباب کچل نوکر مودار نخواهد»[١]
حاج شیخ محمّد رضا جرقویه ای
حاج شیخ محمّد رضا بن حاج ملّا علی بن ملّا محمّد تقی بن حاج علی حسین آبادی جرقویه ای، عالم فاضل صالح. پدرش از علمای جرقویه بود.
شیخ محمّد رضا در شب جمعه ٢٦ ذیحجه الحرام ١٣٠٩ق در قریه حسین آباد
[١] آیین فرزانگی، ج٦، صص ١٦٣-١٦٥؛ زنده رود تا حیدربابا، صص ٣٢ و ٣٣؛ تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش دوم)، ص٣٩؛ هفته نامه نوید اصفهان: شماره ٥١١، مورخ ٣ تیر ١٣٧٧، ص٧.