اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٢٣ - میرزا محمّد رضا قمی
آقانجفی و حاج آقا نوراللّه نجفی به تحصیل پرداخت.
او عمری را به ترویج و تبلیغ دین گذرانیده و فرزندانی شایسته تربیت کرد و سرانجام در شب شنبه ١٥ ربیع الثانی ١٣٦١ش وفات یافته و پای بقعه میرزا ابوالحسن بروجردی (در تکیه بروجردی یا درکوشکی) در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[١]
مادّه تاریخ وفات مرحوم الهی را میر سیّد علی نوربخش (آزاد) چنین گفته است:
سؤال کردم از «آزاد» سال فوتش گفت: «روان شد الهی به پیشگاه خدا»
ملّا محمّد رضا زفره ای
ملّا محمّد رضا زفره ای متخلّص به «عنبر» فرزند ملّا عباس بن حاج عبدالصمد، شاعر ادیب معاصر، از اهالی روستای «زفره» از توابع کوهپایه بود. او در روستای «حبیب آباد» بُرخوار ساکن شد [و در اواخر عمر به اصفهان آمد و در ٢٢ ربیع الاوّل ١٤١٠ق (مطابق با اوّل آبان ١٣٦٨ش وفات نمود.[٢] از اوست:
شکر للّه کز عنایات خداوند جهان شهر اصفاهان ز نو گردید چون باغ جنان
نور و ظلمت، عیش و غم، زهر و شکر بس دیده ام گاه خندان بهر اینیم گاه گریان بهر آن
عیش اگر خواهی طلب کن از خدا جنّات عدن ای خوش آن عبدی که منزل برکَنَد زین خاکدان[٣]]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ١٥٤ و ١٥٥؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٨٧؛ بوستان فضیلت، ص١٩٩.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٢١٠؛ مزارات اصفهان، ص٢٢٤.
[٣] یاداشت های آقای محمّد حسن رجائی زفره ای.