اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١١٩ - سیّد رضا هاشمی نجف آبادی
پزشکی به تحصیل پرداخت و به درجه دکترا نائل آمد و در اصفهان به طبابت مشغول شد. علاوه بر آن شعر نیز می سروده و «جلالی» تخلّص می نمود و در برخی انجمن های ادبی از جمله انجمن ادبی فردوسی شرکت می کرد.
از اوست:
گرچه در سودای عشق او بسی بی مایه ام با نظربازی اگر سودا کنی دشوار نیست[١]
شیخ محمّد رضا شریعت طالخونچه ای
شیخ محمّد رضا شریعت بن ملّا زین العابدین طالخونچه ای عالم فاضل، ادیب شاعر [از علمای قرن چهاردهم هجری].
در حدود سال ١٣٠٠ق در «طالخونچه» از روستاهای بین شهرضا و سمیرم متولّد شده و جهت تحصیل به اصفهان آمد و در مدرسه جده ساکن شده و نزد علمای این شهر همچون آقا سیّد محمّد باقر درچه ای، آقا سیّد مهدی درچه ای، حاج میر محمّد صادق مدرس خاتون آبادی، آقا شیخ محمّد رضا نجفی به تحصیل پرداخت. آنگاه به مولد خویش مراجعت کرده و مرجع شرعیات آن حدود شد و به تبلیغ دین و ارشاد مردم پرداخت و در سال ١٣٧٣ق در آنجا وفات یافته و مدفون شد.
علاوه بر مقام علمی و دینی شعر نیز می سروده است. از اوست:
گر بگویی دست از عشق تو بردارم ندارم جز طریق عشق راهی در نظر دارم ندارم
چون سر کوی تو جانا منزل و مأوی باشد از چنین منزلگهی قصد سفر دارم ندارم[٢]
[صاحب عنوان، پدر دانشمند بزرگوار و استاد دانشگاه آقای دکتر محمّد جواد
[١] زنده رود تا حیدربابا، ص٩٠؛ تذکره شعرای استان اصفهان، ص١٧٨.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص٢٦٧ و ٢٦٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص٦٢٣ و ٦٢٤.