فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢١٩ - آهن و مس
أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً ....
نمل (٢٧) ٦١
وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ ....
فاطر (٣٥) ١٢
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ.
الرّحمن (٥٥) ١٩ و ٢٠
أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ.
واقعه (٥٦) ٦٨ و ٧٠
مزه كافور
٢٠. نوشيدنى ابرار در بهشت، داراى مزه و بوى كافور:
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً.
انسان (٧٦) ٥
مزه گياه---) همين مدخل، مزه تلخ
مزيّن/ اسما و صفات---) تزيين
مُزَيْنه (قبيله)
مزينه از اعراب عدنانى و از نسل اسماعيل بود. [١] نسبت آنان را به مزينه به جهت ناميده شدن مادرشان به همين نام ذكر كردهاند. [٢] برخى مفسّران مقصود از «الاعراب» در آيه ١٠١ سوره توبه (٩) را قبايل عرب از جمله مزينه دانستهاند كه خداوند آنان را از منافقان دانسته است، [٣] نيز مقصود از «مخلّفين من الاعراب» در آيه ١٦ سوره فتح (٤٨) اين قبيله دانسته شده است [٤] و همچنين منظور از «للّذين آمنوا» در آيه ١١ سوره احقاف (٤٦) مزينه و ديگر قبايل عرب دانسته شده كه پس از پذيرش اسلام از سوى آنان، ديگر قبايل گفتند:
اگر در اسلام خيرى بود آنان بر ما سبقت نمىگرفتند. [٥]
مژده---) بشارت
مِس
مس، عنصر فلزى است به رنگ سرخ و نارنجى، قابل مفتول شدن و تورق، داراى قابليّت هدايت حرارتى و برقى بسيار نرمتر از آهن و سختتر از روى است. [٦] در اين مدخل از واژههاى «قطر»، «مُهل» و «نُحاس» استفاده شده است.
آهن و مس
١. استحكام و نفوذ ناپذيرشدن فلز، در صورت تركيب از آهن و مس:
آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ ... أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْراً فَمَا اسْطاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَ مَا اسْتَطاعُوا لَهُ نَقْباً.
كهف (١٨) ٩٦ و ٩٧
[١] . تفسير مبهمات القرآن، بلنسى، ج ٢، ص ٦١٣
[٢] . كتاب النسب، ابنسلام، ص ٢٤٢
[٣] . روح المعانى، ج ٧، جزء ١١، ص ١٤؛ تفسير مبهماتالقرآن، بلنسى، ج ١، ص ٥٦٣
[٤] . روح المعانى، ج ١٤، جزء ٢٦، ص ١٥٦؛ تفسير مبهماتالقرآن، بلنسى، ج ٢، ص ٥١٥
[٥] . مجمع البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ١٢٩؛ الكشاف، ج ٤، ص ٣٠٠
[٦] . دائرةالمعارف مصاحب، ج ٢، ص ٢٧٥٨، «مس»