لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ‌ [٣].

بقره (٢) ١٩٨

٨. وقوف در مشعرالحرام از مناسك حج:

... فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ‌ ... ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ‌ ....

بقره (٢) ١٩٨ و ١٩٩

مِشك‌

مِشك، مادّه‌اى معطّر است كه از كيسه‌اى كوچك و مشكين، به اندازه تخم‌مرغ مستقرّ در زير پوست شكم و مجاور عضو تناسلى آهوى نَر گرفته مى‌شود. [٤]

بوى مِشك‌

١. نوشيدن ابرار از شراب مُهر شده با بوى مِشك، در بهشت:

إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ‌ يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ‌ خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ.

مطفّفين (٨٣) ٢٢ و ٢٥ و ٢٦

٢. ظرف شراب بهشتيان، مُهر و موم شده به وسيله نوعى مِشك خوشبو:

مطفّفين (٨٣) ٢٢ و ٢٥ و ٢٦

مِشك بهشتى‌

٣. ترغيب و تشويق خداوند، براى دستيابى به مِشك بهشتى:

خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ.

مطفّفين (٨٣) ٢٦

٤. معطّر بودن آخرين جرعه‌ها و مِشك‌انگيز بودن آن، از ويژگيهاى باده بهشتى:

خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ.

مطفّفين (٨٣) ٢٦

٥. صُراح باده بهشتى نيكوكاران، لاك و مُهر شده با مِشك:

خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ.

مطفّفين (٨٣) ٢٦

[١] . به يك احتمال، جمله «كما هداكم» به معناى «كماعلّمكم» است يعنى همان‌گونه كه شما را تعليم داد. (الكشاف، ج ١، ص ٢٤٧؛ انوارالتنزيل، بيضاوى، ج ١، ص ١٨١)

[٢] . وصف مشعر به «حرام» به جهت حرمت و قداست آن‌است. (الكشاف، ج ١، ص ٢٤٦)

[٣] . وجه دلالت آيه بر وجوب وقوف در مشعرالحرام اين است كه خداوند واجب نموده در مشعر ذكر خدا شود و زمانى وجوب ذكر، محقّق مى‌شود كه وقوف در آنجا واجب باشد. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٥٢٧)

[٤] . فرهنگ فارسى، ج ٣، ص ٤١٤٧، «مشك»