و می‌خواهند کار خیر انجام دهند ، و دیو یعنی موجوداتی که در نظام خلقت‌ قرار گرفته‌اند و می‌خواهند کار شر انجام دهند .
ولی در اسلام و قرآن چنین مطلبی مطرح نیست ، از نظر اسلام و قرآن هر چه‌ هست وجودش خیر است ، یعنی هیچ چیزی در عالم نیست که اصل خلقتش غلط بوده و نمی‌بایست آفریرده شود ، و لهذا قرآن همه مأمورانی را که در نظام‌ خلقت از طرف پروردگار دخالت دارند " ملک " می‌نامد ، ولی در مقابل‌ به " جن " هم قائل است . جن در ردیف ملائکه نیست ، در ردیف انسان‌ است ، یعنی در عالم جزء مخلوقاتی است که مکلف و موظف‌اند ، مثل انسان‌ ، منتها جن مخلوقی است که درجه‌اش از انسان پایین‌تر است . گو اینکه انز نظر بعضی از قدرتها بر انسان می‌چربد و تواناییهایی دارد که انسان ندارد ولی از نظر درجه وجودی از انسان پست‌تر است ، و حتی آن کارهایی که بعضی‌ از افرادی که سر و کارشان با جن است - البته آنهایی که راست می‌گویند - انجام می‌دهند ، اینها را اهل معنا نمی‌پسندند ، یعنی سروکار داشتن انسان‌ با جن روح انسان را تعالی نمی‌دهد ، تنزل می‌دهد و تعالی نمی‌دهد . حال به‌ یک معنای دیگر ( که ) اساسا آنها خود به خود مسخر باشند آن مسأله دیگری‌ است .
اینجا از خلقت انسان و خلقت جن یاد شده . قرآن می‌گوید ما انسان را از خاک ، گل ، این جور چیزها آفریدیم و جن را از شعله‌ای از آتش آفریدیم : " « و خلق الجان من مارج من نار »" جنس او آتشین است ، این یک جنس‌ است و او جنس دیگری ، مبدأ مادی این یک چیز است و مبدأ مادی او چیز دیگری . شیطان هم راجع به آدم اول همین حرف را زد ، گفت " « خلقتنی من‌ نار و خلقته من طین »" مرا از آتش آفریدی و او را از گل .

[١] اعراف / . ١٢