ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧١ - ١ - ثروت اندوخته از ديدگاه اسلام

( ما أَفاءَ الله عَلى رَسُولِه مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّه وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الأَغْنِياءِ مِنْكُمْ ) [١] آن اموالى را كه خداوند از مشركين و كفار [ مزاحم ] از اهل آباديها به پيامبر اسلام برگردانيده است ، از آن خدا و پيامبر و اقرباى نيازمند او و ايتام و بينوايان در راه ماندگان است ، [ آن اموال بدينگونه تقسيم گردد ، تا در دست ثروتمندان شما به جريان نيفتد ] .
توضيح - جريان اموال ميان اغنياء براى ضرورت معاش نمى باشد ، زيرا فرض غنى و بىنيازى با احتياج به معاش ضرورى تناقض دارد . بنا بر اين اگر اموال مسلمانان به دست آنان بيفتد ، ثروت اندوخته اى است كه براى افزايش و خودكامگى در تباه كردن مواد معيشت مردم اختصاص مى يابد .
( وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ . الَّذِي جَمَعَ مالًا وَعَدَّدَه . يَحْسَبُ أَنَّ مالَه أَخْلَدَه . كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ . وَما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ . نارُ الله الْمُوقَدَةُ . الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الأَفْئِدَةِ . إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ . فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ) [٢] ( واى بر هر طعنه زنندهء [ جريحه دار كنندهء شخصيت انسانى ] غيبت كننده .
كسى كه مال جمع نموده آنرا مى شمارد و گمان مى برد مال او براى او هميشگى خواهد ماند . نه هرگز ، اين انسان در حطمه انداخته مى شود و تو چه مى دانى كه حطمه چيست . آتش شعله ور خداوندى است كه به دلها نفوذ مى كند .
آتش دوزخ آنان را در خود گرفته ، درهايش به روى آنان بسته و با مسمارهاى آهنين برافروخته بسته خواهند گشت . ) اين آيه هم با تاكيد كامل و وعدهء آتش ، ثروت اندوخته را كه از بهره مندشدن جامعه جلوگيرى مى كند ، ممنوع اعلام مى نمايد .

[١] حشر آيهء ٧
[٢] الهمزه آيهء ١ تا ٩