ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٤ - ارزش انسانى كار در مكتب اسلام

اى على ، بود كسى بهتر از من و پدرم ، كه با دست خود كار مى كرد .
عرض كردم : چه كسى بود فرمود : رسول خدا ( ص ) و أمير المؤمنين و پدرانم عليهم السلام ، همهء آنان با دستشان كار كرده‌اند . كار سيرت پيامبران و مرسلين و اوصياء و نيكوكاران بوده است ) .
ابو عمرو الشّيبانى : قال رأيت ابا عبد اللَّه و بيده مسحاة و عليه ازار غليظ يعمل في حايط و العرق يتصابّ عن ظهره فقلت جعلت فداك اعطنى اكفك فقال لي : انّى احبّ ان يتأذّى الرّجل بحّر الشّمس فى طلب المعيشة . [١] ( ابو عمرو شيبانى مى گويد : امام صادق ( ع ) را ديدم در حالى كه وسيلهء صافكنندهء زمين به دست و لنگ ضخيمى به كمر ، در باغى كه داشت ، كار مى كرد و عرق از پشتش مى ريخت ، عرض كردم : فدايت شوم ، وسيله را به من بدهيد تا كار شما را انجام بدهم .
به من فرمود : من دوست دارم مرد در گرماى آفتاب در تحصيل معاش ، به مشقت بيافتد ) .
اين روايت را هم مورد دقت قرار بدهيم :
ابو بصير : قال سمعت ابا عبد اللَّه عليه السّلام يقول : انّى لأعمل في بعض ضياعى حتّى اعرق و انّ لى من يكفيني ليعلم اللَّه عزّ و جلّ انّى اطلب الرّزق الحلال [٢] ( ابو بصير مى گويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود :

[١] - الفروع الكافى جلد پنجم صفحهء ٧٦
[٢] - الفروع الكافى جلد پنجم صفحهء ٧٧