ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٠ - محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله فرزند با عظمت ابراهيم عليه السّلام

١٧ - ( وَإِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لأَبِيه آزَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً آلِهَةً إِنِّي أَراكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) [١] ( و هنگامى كه ابراهيم به پدرش [ عمّويش ] آزر گفت : آيا بتها را خدايان اتّخاذ كرده اى ، من ترا و قوم ترا در گمراهى آشكار مى بينم ) .
در منابع حديثى ما آمده است كه مقصود از « ابيه » عمّوى ابراهيم بوده است ، زيرا در روايت معتبر آمده است كه پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده است : پدران ما تا حضرت آدم ( ع ) پاك بوده‌اند ، و اگر پدر حضرت ابراهيم مشرك بود ، مطابق آن آيه كه مى گويد : ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ ) [٢] ( جز اين نيست كه مشركين پليدند ) .
روايت مزبوره از نظر معنى مختلّ مى گشت . صفت هفدهم - « مبارزه در راه توحيد » حتّى با نزديكترين خويشاوندانش مانند عمّو .
١٨ - ( وَكَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ ) [٣] ( و بدينسان ملكوت آسمانها و زمين را به ابراهيم نشان مى دهيم و براى اين كه از گروه نائل به يقين بوده باشد . ) صفت هجدهم - « داراى بينائى ملكوت آسمانها و زمين » . صفت نوزدهم - « واصل بمقام والاى يقين » .
١٩ - * ( فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْه اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ

[١] الأنعام آيهء ٧٤ .
[٢] التّوبه آيهء ٢٨ .
[٣] الأنعام آيهء ٧٥ .