ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١ - محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله فرزند با عظمت ابراهيم عليه السّلام

( ثُمَّ أَضْطَرُّه إِلى عَذابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ) [١] ( بدانجهت كه ابراهيم گفت : اى پروردگار من ، اين شهر را داراى امن قرار بده و اهل آنرا از كسانى كه بخدا و روز معاد ايمان آورده‌اند از ميوه‌ها روزى فرما ، خداوند فرمود و هر كس كفر بورزد ، او را اندكى ( از اين دنيا ) برخوردار مى سازم ، و سپس او را به ورود بر عذاب آتش مضطرّ مى نمايم ، عذاب آتش پايان بدى است ) .
در اين آيه خير خواهى ابراهيم ( ع ) در بارهء مردم مكَّه تذكَّر داده شده است كه ابراهيم ( ع ) در حال نيايش ، آسايش مردم را از جهت موادّ معيشت [ و ديگر پديده‌هاى مهمّ ] از خداوند متعال مسئلت مى نمايد . صفت ششم - « خير خواهى در بارهء مردم » .
٥ - ( وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ) [٢] ( زمانى كه [ يا : بدانجهت كه ] براهيم بهمراه اسماعيل پايه‌ها و ديوارهاى بيت را بنا مى كردند و بالا مى بردند ( چنين راز و نياز مى نمودند ) : كه خداوندا ، اين عمل را از ما قبول فرما ، قطعا توئى شنونده و دانا ) .
در اين آيه ابراهيم و فرزندش بعنوان بالا برندهء بنيانها و ديوارهاى بيت معرّفى گشته‌اند . صفت هفتم - « تجديد كنندهء ساختمان بيت اللَّه الحرام [ و بنا به نظر بعضى از مفسّران مانند مجاهد بنيانگذار بيت ] » .
٦ - ( رَبَّنا وَاجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنا مَناسِكَنا وَتُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ) [٣] ( اى پروردگار ما ، و ما را براى تقرّب به تو مسلمان قرار بده و از نسل ما امّتى مسلمان قرار بده و عبادات ما را براى ما تعليم فرما و توبه و باز گشت ما را بسوى خودت قبول بفرما قطعا توئى پذيرندهء

[١] البقرة آيهء ١٢٦ .
[٢] البقرة آيهء ١٢٧ .
[٣] البقرة آيهء ١٢٨ .