ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٣ - ترجمهء خطبهء شصت و پنجم

ترجمهء خطبهء شصت و پنجم خطبه ايست از آن حضرت و در اين خطبه مباحثى لطيف از علم الهى آمده است ( ستايش مر خداى راست كه حالى از او به حال ديگرش سبقت نگرفته است ، تا براى وجود و يا حال او آغازى پيش از پايانش بوده باشد و براى او ظاهرى باشد پيش از آنكه باطنى گردد هر چه كه غير از آن ذات اقدس واحد ناميده شود ، كم است و هر عزيزى جز او محقر است و هر نيرومندى غير از او ناتوان و هر مالكى سواى او مملوك و هر عالمى جز او فراگيرنده و احتياج به آموزش دارد و هر قدرتمندى غير از او ، گاهى توانا و گاهى عاجز ، و هر شنونده اى جز او از شنيدن صداهاى لطيف كر و در برابر صداهاى قوى به اختلال شنوائى دچار مى گردد هر كسى غير از او محروم از شنيدن صداهايى است كه در فاصلهء دور بوجود مى آيد هر بيننده اى جز او از ديدن رنگهاى مخفى و اجسام لطيف و كوچكتر نابينا است هر موجودى آشكار جز او ، غير باطن است و هر موجود باطنى غير از او ، غير ظاهر . مخلوقات را نه براى شدت دادن به سلطه و اقتدار خود آفريد و نه بجهت بيم از حوادث كمين گرفتهء زمان و نه براى كمك جوئى در برابر مخالفى كه قد مخالفت با او برافراخته باشد و نه براى بدست آوردن قدرت براى پيكار با شريك پرنخوت به كثرت نيرو و ضد گردنكشى كه با اعتلاجوئى