ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٨٠ - نشوز مرد

مبهم و به تندى جوشش جنسى مرد نمى باشد ، زيرا مقاومت و خوددارى زن مخصوصا در مراحل مقدماتى بسيار چشمگير است .
بحث هفتم - تجويز چاره جوئى مرد در موقع نشوز زن با يكى از سه راه مشروط به تأثير آن است و اگر مرد اطمينان داشته باشد كه چاره جوئىهاى مزبور اثرى در وضع نشوز زن نخواهد داشت و زن نشوز خود را به عواملى قابل توجه مستند ميداند ، در اين صورت مطابق آيه ( وَإِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما . . . ) ( النساء آيه ٣٥ ) بايد به حكمين براى حل اختلاف مراجعه شود ، و مسلم است كه اگر تأثير راههاى سه گانه فقط ناشى از ترساندن زن باشد ، نه هشيارى به وظيفه انسانى او ، ريشهء فساد بحال خود باقى خواهد ماند .
بار ديگر به اين نكته اشاره مى كنيم كه موضوع پند و اندرز و جدائى در رختخواب و هشدار با ضرب بسيار خفيف ، تعديل و چاره جوئى شخصى ميان زن و مرد است ، نه حكم يا حق مطلق . لذا با كمترين احتمال اين كه اين چاره - جوئى شخصى در منتفى ساختن نشوز زن مؤثر نخواهد بود ، قانون الهى رجوع به حكمين ( فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِه وَحَكَماً مِنْ أَهْلِها ) يا رجوع به حاكم ميباشد .
نشوز مرد آيهء مربوط به نشوز مرد چنين است : ( وَإِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ الله كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ) [١] ( اگر زنى از نشوز يا اعراض شوهرش بترسد ، مانعى براى

[١] - النساء آيهء ١٢٨ .