ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٩ - ترجمهء سخن هفتاد و هفتم

تفسير عمومى سخن هفتاد و هفتم
تفسير عمومى سخن هفتاد و هفتم ١ ، ٢ ، ٣ ، ٤ ، ٥ ، ٦ ، ٧ ، ٨ ، ٩ ، ١٠ - أنّ بنى أميّة ليفوَّقوننى تراث محمَّد صلى الله عليه و آله تفويقا . . . ( بنى اميه ارثى را كه من از محمد ( ص ) دارم كم كم بمن مى دهند . . . ) بنى اميه و ما ادراك ما بنو أميه
بنى اميه و ما ادراك ما بنو أميه بهمان اندازه كه هاشم و بنى هاشم تجسمى از عظمتها و ارزشهاى انسانى بوده‌اند ، اميه و بنى اميه تجسمى از رذالتها و وقاحتها و خودخواهىها و فرصت جوئىها و عذر و حيله پردازيها بوده‌اند . اين كه شنيده‌ايد : « در جهان دو بانگ مى آيد به ضد » داستان اين دو گروه است كه تاريخ براى ابد ثبت كرده است . اين همان تقابل نور و ظلمت است كه بهيچ وجه امكان آشتى در ميان آنها وجود ندارد . در مقدمهء صحيفهء كاملهء سجاديه از حضرت امام جعفر بن محمد الصادق ع چنين نقل ميكند كه پدرم از پدرش و او از جدش نقل ميكند كه روزى پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله در خواب مردانى را ديد كه مانند جستن ميمون به منبر او مى جهند و مردم را به عقب برميگردانند ، پيامبر اكرم از خواب بيدار شد و نشست و اندوه در چهره مباركش آشكار بود ، در اين حال جبرئيل اين آيه را آورد : ( وَإِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ )