ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٩ - علل شايستگى پيامبر اكرم ( ص ) بر درود خداوندى

در اين زندگانى آرام نگرفت ، چون او بخوبى مى دانست كه هر لحظه از عمر مباركش كار ساز ابديت او است . او بخوبى مى دانست كه از همهء اجزاء اين عالم هستى اين صداى پرطنين براى اولاد آدم هشدار مى دهد كه :
< شعر > بر لب بحر فنا منتظريم اى ساقى فرصتى دان كه ز لب تا به دهان اين همه نيست فرصت شمار صحبت كز اين دو راهه منزل چون بگذريم ديگر نتوان بهم رسيدن < / شعر > آيات قرآنى كه دستور جدى به سبقت جوئى و پيشتازى در راه خيرات مى دهد ، نخست قلب مبارك آن محبوب خداوندى را تحريك ميكرد و آن آيات قرآنى كه انسانها را به تلاش جدى و سرعت بسوى مغفرت و تحصيل زاد و توشه براى سفر بزرگ ابديت دستور مى دهد ، نخست عقل و وجدان آن كاملترين انسان را آگاه مى ساخت . بهمين جهت است كه هرگز سستى و مسامحه و چشم دوختن به فرداهاى ناپيدا نتوانست حيات آن حضرت را از مسير ربانى منحرف بسازد .
١٠ - تكاپوگرى كه هرگز عقب ننشست . چرا عقب بنشيند آن كاملترين انسانى كه بخوبى مى دانست كه :
< شعر > نيك بنگر ما نشسته مى رويم مى نبينى قاصد جاى نويم پس مسافر آن بود اى ره پرست كه مسير و روش در مستقبل است < / شعر > چرا عقب بنشيند كسى كه ميداند :
< شعر > هيچ انگورى دگر غوره نشد هيچ ميوهء پخته باكوره نشد < / شعر > ١١ - تصميم گيرنده اى كه سستى و ترديد راهى بر تصميمش ندارد - مگر تصميم آن هميشه بيدار و از همه چيز آگاه معلول انگيزه‌هاى زودگذر و خيالات بىاساس و اطلاعات ناقص بود كه امروز تصميم بگيرد و فردا آن را بشكند امروز اراده كند و انتخاب نمايد و فردا آنرا بر هم بزند وحى الهى به آن