روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٣٧ - روزشمار جنگ سه شنبه /٢٣ شهریور ١٣٦١ /٢٥ ذیعقده ١٤٠٢ /١٤ سپتامبر ١٩٨٢

فارین ریپورت در ادامه، ضمن تشریح نظرهای جناح های موجود در هیئت حاکمۀ عراق درباره سیاست خارجی آن کشور می نویسد: «حکام عراق بر سر نحوه نزدیکی با غرب اختلاف دارند، [جناح اول] جناحی که در رأس آن طه یاسین رمضان، معاون نخست وزیر قرار دارد، خواستار ارتباط مستقیم با ایالات متحده امریکا می باشد. وی قبلاً طرف دار شوروی قلمداد می شد. جناح دیگر[دوم] که با عزت ابراهیم معاون شورای فرماندهی انقلاب عراق و معاون دبیرکل حزب بعث آن کشور در ارتباط است، خواستار نزدیکی غیرمستقیم به ایالات متحدۀ امریکا از طریق عربستان می باشد و جناح سوم به رهبری صدام و طارق عزیز معاون نخست وزیر عراق، درحالی که خواستار نزدیکی عراق با ایالات متحده می باشند، می خواهند هر دو کشور امریکا و شوروی، را برای خود نگهدارند و از تضاد آنها استفاده کنند.»

در پایان این گزارش، دربارۀ روابط عراق با امریکا و شوروی آمده است: «موافقت نامه های دوستی عراق با اتحاد جماهیر شوروی کمکی به پیروزی این کشور در جنگ با ایران نکرده است و به همین علت این کشور توجه خود را به سوی غرب، به خصوص ایالات متحده افزایش داده است. صدام حسین معتقد است که غرب در بقای رژیم او، که مواجه با موجی از آشوب است، منافعی دارد، چون عراق می تواند سدی در مقابل توسعه طلبی های ایران به طرف میدان های نفتی اعراب باشد و همچنین عراق می تواند به عنوان هم پیمان عربستان سعودی در اوپک و بازاری سودآور برای شرکت های امریکایی مورد استفاده قرار گیرد. مزیت دیگر ایجاد روابط نزدیک عراق با دولت ریگان، کسب اعتماد کشورهای تولید کننده نفت در خلیج [فارس] به عراق جهت برقراری جریان مجدد کمک های مالی به این کشور برای ادامة جنگش با ایران است. کمک های مالی کشورهای خلیج [فارس] به عراق - که در سه ماه پیش به پایان رسید - به ٢٥ میلیارد دلار بالغ گردید. عراق به علت کاهش ذخایر ارزی اش که در دو سال پیش ٣٠ میلیارد دلار بود و اکنون به ٥ میلیارد دلار رسیده است، نیاز فوری به این کمک ها دارد.»[١]

٣٤٥

روزنامۀ اطلاعات مقاله ای تحلیلی را از شماره اخیر نشریه پاکستانی مسلم مدیا به چاپ رساند که در آن، این نشریه به بررسی تأثیر جنگ عراق علیه ایران بر بازار نفت و معاملات کنونی بازار نفت پرداخته است. مسلم مدیا با اشاره به نقش ایران در تحولات بازار نفت می نویسد: «دلیل اینکه ایران توافق نامۀ اجلاسیه ماه مارس [اسفند و فروردین] اوپک را تأیید نکرد، این بود که سقف تعیین شده برای میزان تولیداتش غیر واقع گرایانه بود. در آن زمان، سایر اعضای اوپک نگرانی به خاطر این مسئله را بی مورد می دانستند، زیرا اعتقاد داشتند که توانایی تکنولوژیکی ایران به این کشور اجازه تولید بیشتر را نمی دهد و اگر چنانچه در این زمینه هم موفق شود، بازار فروش برای تولیدات خود نخواهد یافت.

[١] ٢٦. روزنامه صبح آزادگان، ٢٣/٦/١٣٦١، ص ١٢.