فعالیت های تروریستی سازمان مجاهدین خلق در این دوره همچون دوره های قبل ادامه داشت و کمابیش به صورت روزانه گزارش هایی از اقدامات این سازمان شامل ترور افراد، اقدام به انفجار و بمب گذاری یا تیراندازی به ساختمان ها و مراکز دولتی و نظامی به صورت عمومی یا برای محافل ذی ربط منتشر می شد.

عناصر عملیاتی سازمان با توجه به تجارب امنیتی، مرکز ثقل فعالیت های خود را در شهرهای بزرگ، به ویژه تهران قرار داده بودند. نیروهای تأمین کنندة امنیت همچون سپاه، دادستانی و کمیته نیز می کوشیدند از طریق دستگیری، برخوردهای مسلحانه، کشف خانه تیمی و... از ادامة فعالیت های آنان جلوگیری کنند. همچنین طرح های ابتکاری سپاه و دادستانی که از اواخر شهریورماه اجرا شدند در مهار اقدامات تروریستی سازمان تأثیر زیادی گذاشت.

از سویی دادستانی تهران طرحی را که به نام "طرح مالک و مستأجر" معروف شد، با هماهنگی کمیته و سپاه اجرا کرد که در محدود شدن اقدامات سازمان مجاهدین خلق در تهران مؤثر بود. طبق طرحی که دادستانی تنظیم و در سطح شهر اطلاع رسانی کرد، همة کسانی که در تهران، کل یا قسمتی از منزل یا ملک خود را به افراد دیگری رهن یا اجاره داده بودند، موظف شدند مشخصات کامل و عکس مستأجران خود را در فرم مربوطه ثبت کنند و برای بررسی و ثبت سوابق به مراکز تعیین شده از طرف دادستانی تهران تحویل دهند. با اجرایی شدن این طرح، آن بخش از نیروهای سازمان که پس از آشوب های مسلحانة خیابانی به فعالیت در خانه های تیمی روی آورده بودند هدف شناسایی قرار گرفتند و به دلیل احساس ناامنی به ناچار خانه های تیمی را ترک کردند و اثاثیة خود را فروختند. این امر به قدری گسترده و شایع شد که دادستانی به سمساری ها تذکر داد به کسانی که به هر نحو درصدد فروش اثاثیه منزل خود هستند حساس باشند و موارد مشکوک را اطلاع دهند. سرگردانی در سطح شهر تهران، اقامت اجباری در منزل آشنایان، وقت گذرانی در پارک ها و فرار به شهرستان ها، گسستن پیوند سازمانی و قطع برخی همکاری ها به خصوص در بُعد عملیاتی از دستاوردهای این طرح بود.

از سوی دیگر هم زمان با اجرای طرح مالک و مستأجر در تهران که تا حد بسیاری امنیت نیروهای سازمان در خانه های تیمی را به خطر انداخت، سپاه منطقه ١٠ (تهران) نیز طرح گشت ثارالله را در سطح شهر تهران اجرا کرد. این نیروها با استفاده از خودروهای تویوتا