واشنگتن پست و نیویورک تایمز در شماره های امروز خود نوشتند، عالی ترین مقام های نیروهای لبنانی از جمله بشیر جمیّل رئیس جمهوری مقتول لبنان ورود فالانژیست های مسیحی را به داخل اردوگاه های آوارگان فلسطینی سازمان داده بودند. در این حال روزنامه معاریو چاپ تل آویو نیز نوشت، رهبران امریکایی از همان روز جمعه ١٧ سپتامبر (٢٦ شهریور) یعنی زمانی که کشتار فلسطینی ها هنوز ادامه داشت می دانستند که در اردوگاه های فلسطینی صبرا و شتیلا در بیروت رویدادهای وخیمی در جریان است. به نوشته معاریو مسئولیت امریکا در تمام آنچه به رویدادهای شتیلا و صبرا مربوط می شود از مسئولیت های اسرائیل کمتر نیست.[١]

٦٣٧

روزنامۀ کیهان دربارة تشکیل جلسة امروز شورای امنیت سازمان ملل مبنی بر قتل عام فلسطینی ها و غیرنظامیان لبنانی در بیروت، نوشت: شورای امنیت سازمان ملل سحرگاه امروز (به وقت تهران) تشکیل جلسه داد تا از دبیرکل سازمان ملل بخواهد تا یک نمایندۀ ویژه برای تحقیق و بررسی دربارۀ وضعیت، موقعیت و گسترش ابعاد قتل عام فلسطینی ها و غیرنظامیان لبنانی در بیروت انتخاب کند.

این روزنامه به نقل از خبرگزاری فرانسه گزارش داد: در پایان این جلسه در مورد این درخواست یک توافق ضمنی به عمل آمد. در متنی که در این زمینه تهیه شد به صراحت آمده است که نمایندۀ ویژه دبیرکل سازمان ملل باید تحقیقات خود را با روشی که مورد قبول دولت لبنان است، صورت دهد.[٢]

٦٣٨

در ادامۀ کمک های نظامی به عراق امروز نیز ٣٥ دستگاه تریلر حامل مهمات از بندر شعیبۀ کویت و ٢٢ تریلر حامل مهمات از نویسیب و از طریق مرز عبدلی به عراق ارسال شد.[٣]

ضمیمۀ گزارش ٦١٧

امیر رزاق زاده راوی قرارگاه ظفر دربارة اتفاقات غیرمنتظره ای که موجب سرعت نیروهای خودی برای رسیدن به خط و غافلگیری دشمن شد، می نویسد: «بعدازظهر (روز قبل از عملیات) با توجه به ابری که از روز قبل در آسمان بود، هوا طوفانی شد و باد تندی شروع به وزیدن کرد. وزش باد باعث شد تا گرد و غبار غلیظی سطح منطقه را بپوشاند و همچون پرده ای مانع از دید دشمن در سراسر منطقه شود. بعد از پایان باد و طوفان، هوا کم کم تاریک شد. تا این لحظه و در هنگام وزیدن باد و طوفان شدید، نیروها ترددها و اقدامات خود را به پایان رسانده و در محل های موردنظر مستقر شدند. در این زمان، نیروها باید خود را از محل استقرار به نقاط رهایی اولیه می رساندند. آنها در اکثر محورها، برای رسیدن به نقطۀ رهایی، باید از کوه ها و شیارهای پرپیچ وخم عبور می کردند که با وجود گرد و غبار و ابری بودن هوا، احتمال گم کردن راه وجود داشت. با تاریک شدن هوا، به تدریج هوا صاف شد و گرد و غبار فروکش کرد و نیروها با استفاده از نور ماه (روز سیزدهم ذی الحجه بود و ماه تقریباً در حالت بدر قرار داشت) به ادامۀ راهپیمایی در شیارها پرداختند. پس از اینکه نیروها به دشت صاف رسیدند و دشمن امکان دید داشت،

[١] ٤٣. همان.

[٢] ٤٤. مأخذ ٣١، ص ٢٠.

[٣] ٤٥. سند شماره ٢٧٦٥٥١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از تیپ ٣ ز.ﻫ رکن ٢، به فرماندهی سپاه پاسداران سرپل ذهاب - پادگان ابوذر، ٣/٨/١٣٦١.