از جمعیت کافی و منابع اقتصادی کافی برای ادامه جنگ به مدت زمان غیرمشخصی برخوردار است. بنابراین مسیر آیندة این جنگ بیشتر به تحولات سیاسی درونی دو کشور بستگی خواهد داشت تا به حملات متقابل نیروهایشان درعرصه نبرد.»[١]

٧٤٩

روزنامه جمهوری اسلامی در شماره امروز خود به نقل از نشریۀ اقتصادی خبرگزاری جمهوری اسلامی مقاله ای با عنوان "نگاهی بر سیر تولید و روند قیمتگذاری نفت پس از انقلاب اسلامی"، منتشر کرد که در آن با اشاره به میزان تولید نفت کشورهای اوپک و مقایسۀ قیمت نفت در قبل و بعد از انقلاب اسلامی، نقش کشورهای تولیدکننده، به خصوص ایران را در تثبیت قیمت واقعی نفت در بازارهای جهانی مصرف بررسی کرده است. این روزنامه نوشت:

«قیمت پایۀ نفت خام در چارچوب قیمتهای اوپک از سال ١٩٧٤ [١٣٥٣ - ١٣٥٢] - که کشورهای عضو این سازمان خود کنترل قیمت نفت را در دست گرفتند - تا ماه دسامبر ١٩٧٨ [آذر - دی ١٣٥٧]، تغییر قابل ملاحظهای پیدا نکرد. علت این امر مقاومت کشورهایی چون عربستان، امارات متحدۀ عربی، ایران و عراق در مقابل افزایش منطقی و تدریجی قیمتهای نفت بود. در این دورۀ ٥ ساله قیمتها از حدود ١٠ دلار در هر بشکه فقط به ١٢ دلار و ٧٠ سنت افزایش یافت، یعنی درواقع، قدرت خرید یک بشکه نفت تولیدی اوپک در فاصلۀ ژانویه ١٩٧٤ [دی - بهمن ١٣٥٢] تا دسامبر ١٩٧٨ [آذر - دی١٣٥٧] به علت تورم قیمت کالاهای وارداتی کشورهای عضو اوپک، به مقدار زیادی کاهش یافت. علت این امر عمدتاً وابستگی بیش از حد رژیمهای ایران و عربستان به ابرقدرتها خصوصاً امریکا بود. با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به علت کاهش تولید نفت کشورمان قیمت نفت خام اوپک در بازار جهانی در یک دورۀ یک سال و نیمه از دسامبر ١٩٧٨ [آذر - دی ١٣٥٧] تا ژوئن ١٩٨٠ [خرداد - تیر ١٣٥٩] طی چند مرحله از بشکهای ٧٠/١٢ دلار به بیش از بشکهای ٣٥ دلار افزایش یافت که این امر از یک سو مرهون سیاست نفتی جمهوری اسلامی ایران در زمینۀ تقلیل تولیدات نفتی بعد از به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی و از سوی دیگر به علت مبارزۀ پیگیر جمهوری اسلامی ایران در اقامۀ دلایل منطقی، علمی و اقتصادی در جهت لزوم افزایش قیمت واقعی نفت خام و بهرهبرداری صحیح از منابع نفتی بود. متعاقب این استراتژی، ایران در اجلاس نوامبر ١٩٧٩ [آبان - آذر ١٣٥٨] اوپک، ایدۀ لزوم قیمتگذاری نفت در ارتباط با قیمت انرژیهای رقیب نفت را با تهیۀ مدارک مستند به کمیسیون اقتصادی اوپک ارائه داد. بر این اساس حداقل هزینۀ تولید انرژیهای رقیب نفت در نیمۀ سال ١٩٧٨ [١٣٥٧] در مورد نفت حاصل از شنهای آغشته به نفت معادن بشکهای ٣٥ دلار و در مورد نفت حاصل از تقطیر زغالسنگ

[١] ٢٤. مأخذ ٢، صص ١٩ و ٢٠، رادیو بی.بی.سی، ١٥/٧/١٣٦١.