حجت الاسلام موسوی خوئینی ها نمایندۀ امام و سرپرست حجاج ایرانی نیز در پیامی به زائران ایرانی در خصوص ضرب و شتم آنان به دست مأموران امنیتی و پلیس سعودی، آنان را به صبر و آرامش در مقابل رفتار غیرانسانی پلیس عربستان سعودی دعوت کرد.[١]

در این حال، منابع رسمی پادشاهی سعودی دلیل ضرب و جرح ایرانیان را - که در روز جمعه گذشته به صورت گروهی و به شکل راهپیمایی عازم نماز جمعه در مسجد النبی(ص) مدینه بودند - مغایرت حرکت آنان با اصول مذهبی اعلام کردند. خبرگزاری فرانسه از ریاض به نقل از منابع رسمی آن کشور اعلام کرد که آنان گفته اند که ٢١ زائر ایرانی را دستگیر کرده اند و به ایران بازگردانده اند. این منابع اعلام کردند که در جریان ضرب و شتم اجتماع کنندگان از طرف پلیس، کسی مجروح نشده است.[٢]

٣١٢

سرهنگ معمر قذافی رئیس جمهور لیبی در نامه ای به حافظ اسد رئیس جمهور سوریه، با محکوم کردن هم گرایی کشور عراق با مصر، این اقدام عراق را ناقض معاهدۀ بغداد، بین سران جبهۀ پایداری خواند و به شدت به حکمرانان عراق حمله کرد. در بخش هایی از این نامه آمده است:

برادران، فرماندهان جبهۀ ناسیونالیستی پایداری و رویارویی، در شرایطی که اعراب سرگرم پیگیری چگونگی اجرا و پیاده شدن قسمت هایی از توطئۀ امریکایی، صهیونیستی و ارتجاعی ویژۀ تصفیۀ مسئلۀ فلسطین و به اجرا گذاشتن دیگر بخش های طرح اسطبل داوود (کمپ دیوید) می باشند، عراق در تلاش برای گسترش و تقویت مناسبات خود با رژیم مصر است. گسترش مناسبات به درجه ای از همبستگی خواهد رسید که قبلاً از طریق گفت وگوهای محرمانه صورت گرفته است و سپس جنبۀ علنی در ازای سکوت اعراب و عدم رویارویی اعراب به خود گرفت. پرزیدنت قذافی، از دیدگاه مسئولیت ناسیونالیستی و تاریخی، علاقه مندی دائمی و ضرورت اهمیت محترم شمردن و مفید بودن مقررات جبهۀ ناسیونالیستی پایداری و رویارویی، در مبارزه با هرگونه انحراف در مورد مسئلۀ اعراب، دربارۀ خطرهای ناشی از سکوت در مقابل نزدیکی مصر و عراق هشدار داده و اعلام کرد: ١- همبستگی اعلام شده میان دولت عراق و رژیم مصر، همبستگی رسمی عراق با خیانت و نقض آشکار مقرراتی است که سران بغداد در کنفرانس بنیان گذاران جبهه پایداری، به آن متعهد شده اند و حداقل آن، اقدام مشترک اعراب در درج رژیم کنونی مصر در لیست سیاه می باشد. ٢- همبستگی میان رژیم های بغداد و قاهره سابقه دیگری می شود که به سابقه های رژیم سودان در این راه اضافه می شود و سکوت اعراب در ازای این همبستگی و تماشای دنباله روی آشکار عراق از رژیم مصر، نقض هرگونه منشور و تصمیم عربی است و بدون مجازات و محکومیت نخواهد بود و درعین حال، این اقدام، اعتراف به بیهودگی و عدم جدی

[١] ٢٣. همان.

[٢] ٢٤. مأخذ ٦، صص ١٠ و ١١، ریاض - خبرگزاری فرانسه، ٢١/٦/١٣٦١.