روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٤١ - روزشمار جنگ یکشنبه /٤ مهر ١٣٦١ /٨ ذی الحجه ١٤٠٢ /٢٦ سپتامبر ١٩٨٢
٥٥٨
در پنجمین روز هفتة جنگ در ایران که روز انقلاب اسلامی عراق نامیده شده است، هزاران تن از معاودان عراقی و مجاهدان مسلمان این کشور در خیابان های تهران راهپیمایی کردند و خواستار سرنگونی رژیم حاکم بر عراق شدند.
همچنین حجت الاسلام سید محمدباقر حکیم به همین مناسبت پیامی را صادر کرد. بخش هایی از این پیام چنین است: «امپریالیسم جهانی و عمال آن در منطقه، خطر رشد حرکت انقلاب اسلامی در ایران و عراق را بر علیه منافع، سلطه و نفوذ خود احساس کردند، لذا توسط صهیونیست های اشغالگر سرزمین های جنوب لبنان محروم را مورد هجوم قرار دادند و از سوی دیگر، در جریان همدستی و هم پیمانی میان عملیات نظامی دشمن اشغالگر و نمایش های سیاسی در کنفرانس فاس، درصدد تصفیۀ مقاومت فلسطین برآمدند. آری، تمامی این کارها بدین علت صورت گرفت تا با فراغ بال، انقلاب اسلامی را به گمان خود مورد محاصره قرار داده و سرکوب کنند. ای فرزندان امت اسلامی در عراق و ای مسلمانان جهان، در حال حاضر مسلمانان به رهبری انقلاب اسلامی، درگیر جنگی سخت و بی امان علیه امپریالیسم و کلیۀ مزدوران آن در منطقه هستند و بر شما است که در این مرحلۀ سرنوشت ساز، مسئولیت تاریخی خود را ادا کنید و بر فرزندان غیور ملت عراق است که عملیات جهادی خود را برای سرنگونی رژیم جنایت کار بغداد پس از آنکه آن را در کنفرانس عدم تعهد از نظر سیاسی بی اعتبار کردند، افزایش و گسترش دهند تا از این طریق، راه را برای گسترش انقلاب اسلامی، جهت آزادسازی قدس عزیز و رهایی فرزندان دو ملت فلسطین و لبنان از اشغال صهیونیست ها بازگشایند.»[١]
٥٥٩
صدام حسین رئیس جمهوری عراق با ارسال پیام تبریکی به امین جُمیّل رئیس جمهور جدید لبنان به وی قول داد که از فالانژها حمایت کند. به گزارش شماره امروز روزنامه جمهوری اسلامی به نقل از واحد مرکزی خبر، صدام در این تلگرام به جمیّل قول داد تا از تلاش های فالانژیست ها برای اعاده حاکمیت کامل خود بر سرتاسر خاک این کشور حمایت خواهد کرد. وی خاطر نشان کرد عراق مصمم است تمام امکانات ممکن را برای خارج کردن لبنان از وضع نابسامانی کنونی بکار گیرد. صدام ضمن حمایت از تلاش های رئیس جمهور فالانژیست لبنان برای تحکیم وحدت ملی و حفظ امنیت و ثبات خود اظهار امیدواری کرده که مردم لبنان و اعراب تلاش های خود را برای حل بحران لبنان و شرکت سازنده در زندگی عربی هماهنگ سازند.[٢]
[١] ٣٠. مأخذ ٥، ص ٤.
[٢] ٣١. مأخذ ١٧، ص ٣.