بشکهای ٥١ دلار محاسبه میشود که با این اعلام نظر ایران، لیبی بیدرنگ پیشنهاد کرد قیمت نفت خام پایۀ اوپک باید بهنحوی افزایش یابد که تا پایان سال ١٩٨٠ [آذر - دی ١٣٥٩] حداقل به بشکهای ٣٥ دلار برسد و متعاقب آن این کشور قیمت نفت خود را در ماه دسامبر ٧٩ [آذر - دی ١٣٥٨] به بشکهای ٣٠ دلار رساند. ذکر این نکته لازم است که با پیروزی انقلاب اسلامی، امریکا یکی از بزرگ ترین حامیان خود در اوپک را از دست داد. متعاقب این امر عربستان سعودی که به تنهایی بیانگر نظرات کارشناسان اقتصادی و سیاستهای دولت وقت امریکا در اوپک بود، در نتیجۀ برملا شدن توطئه کمیتۀ استراتژی درازمدت اوپک به ریاست شیخ زکییمانی وزیر نفت پادشاهی عربستان سعودی توسط ایران، کشورهای مختلف عضو این سازمان از جمله الجزایر و لیبی نیز با ایران هم صدا شدند و به این ترتیب از یکهتازی عربستان در اوپک و تحمیل نظرات غیرمنطقی این کشور بر سایر اعضای اوپک جلوگیری شد.» در ادامۀ مقاله میزان تولید نفت و قیمت آن بعد از جنگ تحمیلی بررسی شده و دربارۀ نقش عربستان سعودی در پایین نگه داشتن قیمت نفت آمده است: «با بروز جنگ تحمیلی، تولید نفت عراق اجباراً کاهش یافت، ولی پادشاهی عربستان سعودی تولید روزانۀ خود را تا ٥/١٢ میلیون بشکه افزایش داد. این اضافه تولید از یک سو و کاهش این مادۀ حیاتی در بین کشورهای صنعتی غرب و تغییر خط استفاده از منابع انرژیزا در بین این کشورها از سوی دیگر، باعث شد تا ذخیره نفتی کشورهای صنعتی افزایش یابد و این رقم حتی به بیش از ٥ میلیارد بشکه برسد.

... در کنفرانس اوپک در ابوظبی، که در تاریخ ١٩/٩/١٣٦٠ برگزار شد، قیمت نفت بر اساس بشکهای ٣٤ دلار تعیین شد که این قیمت هماکنون در سطح اوپک نیز برقرار است، ولی در عمل تولید زیاد و سرریز شدن بازار مصرف که بهطور مصنوعی و با استفاده از ذخایر اشاره شده توسط شرکتهای چندملیتی نفت صورت میگیرد، باعث شده تا قیمت رسمی ٣٤ دلار تنها روی کاغذ و بهصورت تشریفاتی باقی بماند و قیمت واقعی که جهت فروش نفت کشورهای عضو اوپک مورد استفاده است پایینتر از قیمت یادشده باشد.»[١]

ضمیمۀ گزارش ٧٤٢

متن مقاله آقای هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، مندرج در روزنامۀ اطلاعات به این شرح است:

«وضعی که در منطقه با تسلیم عرب ها به فلسطینی ها در لبنان پیش آمده است و آثار سیاسی و نظامی و اقتصادی که در پی خواهد داشت از جهاتی قابل بررسی است و شاید هنوز در محیط ما بحث مستوفایی در این مورد نشده است. اصل فاجعه لبنان و هجوم بسیار وقیحانه اسرائیل به آنجا و سکوت زشت کشورهای عربی و اسلامی و همکاری ابرقدرت ها - غرب و به نحوی هم شرق - و همکاری رندانه و مزورانة سازمان های جهانی - که همه قابل توجه است - روی هم رفته از حوادثی حساب می شود که باعث سرشکستگی بشریت است.

[١] ٢٥. روزنامه جمهوری اسلامی، ١٥/٧/١٣٦١، ص ٩.