پس از دستگیری، آقای قطب زاده کلیه اتهامات را مردود دانستند، ولی پس از اطلاع از اینکه مسئولین کشور در جریان بوده اند، به جرم خویش اعتراف نمود، ولی آنچه توجه به آن ضروری است این است که آنچه در پرونده به آن اعتراف نموده، شاید یک صدم مطالبی باشد که اطلاعات آن موجود است، ولی طبق همین اعترافات، نام برده مرتکب دو جرم گردیده که کیفر هر یک از نظر اسلام اعدام است.

١- طراحی توطئه براندازی جمهوری اسلامی ایران و اقدام عملی با تقسیم پول میان افراد جهت پیاده کردن منویات خود و اعزام نماینده برای هماهنگ نمودن کشورهای خارج، مخالف داخل و دریافت کمک های اطلاعاتی و مالی.

دفاع وی بر اینکه من نمی خواستم نظام جمهوری اسلامی را براندازم، بلکه می خواستم مسئولین کشور را عوض کنم و دولت را ساقط نمایم و جمهوری اسلامی واقعی را بنا کنم، از نظر دادگاه مسموع نیست زیرا:

الف) این بهانه ای بیش نیست که ادعا نمودن آن آسان است و هرکس هر روز با این بهانه می تواند کودتا کند.

ب) با مطالعه دقیق پرونده و در نظر گرفتن شخصیت آقای قطب زاده از نظر فسادهای اخلاقی (که به عللی در کیفر خواست مطرح نشد) و مطالبی که در جلسات مختلف مطرح کرده، برای این دادگاه محرز است که هدف وی براندازی نظام جمهوری اسلامی بوده است.

پ) از نظر حکم شرعی، کسی که علیه حکومت جمهوری اسلامی قیام مسلحانه کند، محکوم به اعدام است و این عنوان در هر حال با طرح توطئه و اقدام عملی فوق الذکر برای آقای قطب زاده، صادق است.

٢- طرح توطئه برای ترور مسئولین رده اول و در رأس همه حضرت امام و اقدام عملی با در اختیار گذاشتن ٧٥٠ هزار تومان پول، منزل و وعده به اینکه در روز عملیات تعدادی نفرات در این رابطه در اختیار خواهم گذاشت.

دفاع وی بر این که من می خواستم در جلسات بعد با ترور امام مخالفت کنم، مسموع نیست. زیرا اولاً دلیلی بر اثبات این مدعی ندارد. ثانیاً هرکس می داند تا امام در میان امت باشد، هیچ توطئه ای به ثمر نمی رسد. ثالثاً نوار و اطلاعات موجود نشان می دهد که به طور قطع او طرح ترور امام را داشته و در این رابطه وارد اقدام هم شده، ولی با عنایت الهی و در جریان بودن مسئولین کشور، موفق نشده است.

با عنایت به مطالب فوق الذکر، آقای صادق قطب زاده به عنوان یاغی و به عنوان یکی از مصادیق بسیار روشن مفسد محکوم به اعدام است.

رئیس دادگاه انقلاب اسلامی ارتش - محمدی ری شهری»[١]

ضمیمه گزارش ٣٦٥

ترور بشیر جُمیَّل رئیس جمهور جدید لبنان و رهبر فالانژیست ها، بازتاب وسیعی داشت. به دنبال این خبر دولت مصر روز چهارشنبه جلسه فوری تشکیل داد تا تأثیر احتمالی این ترور را ارزیابی کند.

فرانسوا میتران رئیس جمهور سوسیالیست فرانسه، پیام تسلیتی دراین باره صادر کرد. کلود شیسون وزیر امور خارجۀ این کشور نیز طی مصاحبه ای با رادیوی فرانسه ضمن ابراز تأسف شدید، مرگ جُمیّل را تهدیدی برای ادامه زندگی در لبنان دانست. از سوی دیگر سخن گوی واتیکان اظهار داشت، مرگ جُمیّل موجب تأسف عمیق در واتیکان شده است.[٢]

پاپ ژان پل دوم نیز ترور بشیر جُمیّل سردسته فالانژهای لبنان را محکوم کرد و آن را یک عمل خشونت آمیز ناشی از دیوانگی توصیف کرد. واینبرگر وزیر دفاع امریکا هم گفت: انفجاری که موجب هلاک شدن جُمیّل شد، ضربه ای بسیار بزرگ بر امیدهای امریکا در خاورمیانه وارد کرد. وی در یک گردهمآیی با دست اندرکاران سیاسی و بازرگانی امریکا گفت: به هنگام دریافت خبر مذکور لحظات بدی را سپری کردیم.

[١] ٣٥. همان، ص ٤.

[٢] مأخذ ١٦، ص ٣.