خطری بزرگ برای جهانخواران درآید. امریکا و شوروی اکنون از این وحشت دارند که انقلاب اسلامی همان طور که رهبر انقلاب بارها اعلام کرده اند، نقطة عطفی باشد برای همة خیزش های همه جانبة ملت ها و پایان بخشیدن به سلطة جهانخواران. واقعیت این است که این خطر برای جهانخواران جدی است و آنها حق دارند با انقلاب اسلامی کینه توزانه برخورد نمایند.

اگر شوروی و امریکا هر دو از عفلقی های حاکم بر عراق در جنگ تحمیلی حمایت می کنند، به خاطر خطری است که این هر دو از ناحیة انقلاب اسلامی احساس می کنند. دقیقاً به همین دلیل است که شوروی نیز مانند امریکا در شورای امنیت سازمان ملل متحد به قطعنامه ای که صرفا برای نجات صدام و هم پالکی های عفلقی او تهیه شده بود، رأی مثبت داد. بهتر است این واقعیت را از رادیو مسکو و به عبارت دیگر از زبان هیئت حاکمة شوروی بشنویم. رادیو مسکو در ساعت ٧ بعدازظهر سه شنبه ١٣ مهر ١٣٦١ ضمن اعلام تصمیم شورای امنیت مبنی بر اعلام آتش بس فوری و جست وجوی یک راه حل سیاسی و موافقت با استقرار نیروهای سازمان ملل متحد در مرزهای جمهوری اسلامی ایران و عراق، می گوید: «درگیری مسلحانة میان ایران و عراق دو سال است که جریان دارد و قربانیان بسیاری داشته و خسارت مادی هنگفتی چه به ایران و چه به عراق وارد ساخته است و از نظر بین المللی نیز موانع اضافی در برابر حل مسائل ضروری همانند مسئله خاورمیانه و مبدل ساختن منطقة اقیانوس هند به منطقة صلح و همکاری بین المللی و بسیاری از چیزهای دیگر به وجود می آورد. و این چیزی است که برای دو ملت ایران و عراق به طور یکسان اهمیت دارد و باید اضافه کنیم که این درگیری همانند هرگونه برخورد مسلحانه میان دو کشور رو به رشد به مبارزة عمومی به خاطر صلح لطمه می زند و دشواری کار سازمان های بین المللی مانند سازمان وحدت افریقا، اتحادیه عرب، و جنبش غیرمتعهدها را افزون می کند. در پرتو تمامی این حقایق بوده که اتحاد جماهیر شوروی تصمیم شورای امنیت را تأیید کرده و معتقد است که این تصمیم احتمال دارد بتواند راهگشای پایان درگیری خلیج [فارس] باشد.»

رادیو مسکو به این نکته هیچ گونه اشاره ای نکرد که اگر میگ ها و تی - ٧٢ های شوروی نبودند رژیم بعثی عراق نمی توانست آن همه ویرانی در شهرها و روستاهای ایران به بار بیاورد. این رادیو بدون آنکه روشن کند چه کسی آغازگر جنگ بوده و قربانیان این جنگ قربانی هوا و هوس چه کسی هستند، می گوید این جنگ موانعی بر سر راه برقراری صلح در اقیانوس هند و حل مسئله خاورمیانه به وجود آورده و کار سازمان هایی از قبیل وحدت افریقا و اتحادیه عرب و جنبش غیرمتعهدها را دشوارتر می کند. خوب است کرملین نشینان شجاعت آن را داشته باشند که با صراحت اعلام کنند، آتش این جنگ را چه کسی افروخت و چه کسانی با ارسال اسلحه برای صدام به آن دامن زدند. خوب است مدعیان طرفداری از صلح که با ارتش سرخ خود افغانستان را در اشغال نظامی دارند، روشن کنند که چه کسانی اکنون مانع برقراری صلح در منطقة اقیانوس هند هستند. خوب است مسکو با صراحت اعلام کند چرا در برابر تهاجم صهیونیست ها به لبنان که به دستور شیطان بزرگ صورت گرفته کوچک ترین اقدام عملی نکردند. خوب است سران شوروی علت بی طرفی مرموزشان در زمینة قتل عام فلسطینیان در اردوگاه های غرب بیروت را به جهانیان اعلام کنند و روشن نمایند که چرا در برابر این جنایت عظیم و هولناک به تعارفات سیاسی اکتفا کرده و حتی یک قدم عملی برنداشتند. خوب است کرملین به این پرسش پاسخ بدهد که چگونه از قطعنامه ای حمایت می کند که از جمهوری اسلامی ایران که هوز تلاش می کند تا مزدوران صدامی را از خاک خود بیرون براند و جلوی آتش دشمن بر روی شهرهای خود را بگیرد، می خواهد که آتش بس را بپذیرد و اجازه دهد نیروهای سازمان ملل در مرزهای دو کشور مستقر شوند؟ آیا این حمایت به معنای حمایت از عامل اصلی این جنگ یعنی امریکا نیست؟

در یک کلام، موضع گیری های شوروی در مسئله جنگ تحمیلی چه در زمینه های نظامی و چه سیاسی در طول این جنگ به خوبی نشان داد که مسکو خواهان پیروزی رژیم کافر بعث عراق و به زانو درآمدن جمهوری اسلامی ایران است. اکنون با توجه به روشن شدن این واقعیت که در این جنگ رژیم عراق بازنده است، شوروی