بحمداللَّه، توابع اینجا به آن بزرگی نیست. قحطی الآن نیست در ایران ... حالا نمی شود که ما بگوییم که چون گرانی هست، پس کاری در ایران نشده است. ایران مگر برای شکم قیام کرده بودند که حالا شکمشان خیلی سیر نمی شود؟ و بحمداللَّه سیر هم می شود. حالا که برای شکم ما آن طور نمی شود، یا آن عیاشی ها را - مثلاً - نمی شود کرد، حالا بگوییم که نه دیگر چیزی نشده است؟ برای شکم که نکرده بودند اینها، برای خدا کرده بودند.»

بنیانگذار جمهوری اسلامی حفظ اسلام و انقلاب را در گرو فداکاری دانستند و اظهار داشتند: «ما در این قضیه، خیلی اشخاص ارزشمندی را از دست دادیم، و ما خسارت خیلی دیدیم. لکن نمی ارزد این خسارت؟ خوب، صدر اسلام هم حضرت سید الشهدا را که از همة خسارات بالاتر بود، [از دست دادیم]. ... وضع جوری بوده است که باید بشود، باید این فداکاری بشود تا اینکه کار درست بشود. و ما هم امروز هر چه داریم از آن فداکاری است که آن فداکاری برای اسلام بود که همان مقداری که تا حالا [دوام] آورده است از همان بوده است. ... حالا شما هم همین طور، این مسائلی که در زمان محمد رضا و زمان رضا شاه اوج گرفته و آن بساط درست شد، این هم دیگر اینها را ملت بحمداللَّه، این کار را کرد؛ ملت اینها را خنثی کرد و از بین برد.»

رهبر انقلاب به اهمیت بیان مسائل و برکات انقلاب از طرف ائمة جمعه اشاره کردند و فرمودند: «ما الآن مبتلا هستیم در داخل و خارج به یک نِق های زیاد. آنجا با اسلحه، داخل هم با اسلحه و بی اسلحه و کارهای بی اسلحه مشکل تر است جواب دادنش تا اسلحه. اسلحه را معلوم است که باید با اسلحه جواب داد، اما این خرده ریزهایی که تزریق می شود و به گوش هم گفته می شود، این به او می گوید و او به آن می گوید و او چه می شود، اینها کارها را مشکل تر می کند؛ ... بحمداللَّه آقایان ائمة جمعه و اینها گاهی می روند در جبهه ها و آقای اشرفی با آن سنشان می روند آنجا صحبت می کنند برای مردم، دیگران هم می روند. و امیدوارم که مردم را با همین گرمی نگه دارید که این انقلاب را به آنجا برسانند که ما مسئلة اسلاممان دیگر همه جا پیاده بشود، ان شاءالله؛ و به تدریج البته باید بشود. ... امیدواریم که با توجه آقایان و با خطبه هایی که آقایان می خوانند و با خط هایی که می دهند، مردم هم بیدار بشوند و ارشاد بشوند، و هم این مشکلات به نظرشان یک چیزی نیاید و واقعاً چیزی نیست. مشکلات آن قدر نیست که یک کشور انقلابی باید به آن مبتلا باشد. این هم نکته اش این است که انقلاب هایی که در آنجا می شد، مردم خیلی دخالت نداشتند و یک ایدة خدایی توی کار نبوده است. اینجا، هم ایدة خدایی بوده است و هم مردم در صحنه بودند. از این جهت، مشکلات کم می شود و اگر بنا بود که دولت بخواهد همة کارها را بکند، حالا به عقب رفته بودیم و هیچ کاری هم از ما نمی آمد.»[١]

[١] ٣٢. مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)، "صحیفه امام"، مجموعه آثار امام خمینی(س)، جلد ١٧، تهران: چاپ اول پاییز ١٣٧٨، صص ٣٧ - ٤٨.