روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٨٦ - روزشمار جنگ جمعه /٢٦ شهریور ١٣٦١ /٢٨ ذیعقده ١٤٠٢ /١٧ سپتامبر ١٩٨٢
منطقه، اما در باطن ما می دانستیم، توطئه دیگری برای ضربه زدن به انقلاب ما [است.] از طرف دیگر، کنفرانس فاس تشکیل می شود، حتی برخی از کشورهای مترقی عرب هم آن را امضا می کنند. ما در چنین شرایطی به نبرد خود علیه استکبار جهانی ادامه خواهیم داد و در این مسیر می بینیم که دو بلوک با تمام توان به رژیم صدام یاری می رسانند، اما علی رغم تمام حسابگری های استکبار جهانی، انقلاب سربلند می کند و چنین پیروزی هایی را به همراه می آورد. رژیم صدام برای حفظ آبروی ازدست رفته اش به کنفرانس جنبش غیرمتعهدها فکر می کند، لیکن با عدم برگزاری این کنفرانس در بغداد، باز هم پرستیژ سیاسی بغداد به بدترین وجهی ضربه می خورد، و ما جنگ را تا حصول قطعی به خواسته هایمان، همچنان ادامه می دهیم.» میرحسین موسوی در ادامة سخنان خود گفت: «جنگ، نیروی رزمندگان ما را ساخت و اگر این جنگ تحمیل نشده بود، خدا می داند وضع ضدانقلابیون در رابطه با انقلاب اسلامی چگونه بود. اکنون نظام ما به صورت یک قدرت برتر در منطقه خود را ظاهر می کند. بنابراین، با توجه به اینکه چشم های الکترونیکی استکبار جهانی سعی در عکس برداری از کوچک ترین حرکت نظامی ما دارد، با این وضعیت بیشتر از گذشته باید به جنگ بیندیشیم. چراکه از اهمیت والایی برخوردار است. این جنگ سرنوشت منطقه را تعیین می کند. پیروزی در این جنگ پیروزی بر امریکا است و این جنگ نفوذ اسلام را در جهان گسترش خواهد داد.
وقتی خونین شهر به خرمشهر تبدیل شد، صدای مستضعفین جهان قوت گرفت. اکنون فریاد ما درک می شود و این امکان پذیر نبود مگر با ایثارگری هایی که توسط رزمندگان مؤمن و متعهد ما [در جبهه ها] و پشت جبهه های جنگ از خود نشان داده و می دهند. امروز ملت ما یکپارچه و مصمم و منسجم علیه قدرت های مخالف انقلاب تا آخرین نفس ایستاده است و پایداری انقلاب نیز به خاطر حضور مردم در انقلاب است. اصالت با مردم در صحنه است و نیرومندی ما اکنون به حدی است که ناوگان های امریکایی، فرانسوی، روسی و انگلیسی هرکدام از دریچه ای ما را نگاه می کنند، لیکن با توجه به تمام این محاسبات ما جنگ را ادامه می دهیم.» نخست وزیر افزود: «همان گونه که امام فرمودند، نظام ما جنگ را شروع نکرد، نظام ما به صلح و آرامش اسلامی فکر می کند. این جنگ بر ما تحمیل شده است. ما تا آخر مبارزه می کنیم، اما صلح تحمیلی را نخواهیم پذیرفت. ما آرامش امریکایی را نمی خواهیم. آرامشی که در سایۀ آن امریکا ما را چپاول کند، نمی پذیریم. ما صلحی را می خواهیم که انسان ها بتوانند به فطرت پاک انسانی خود بازگردند و در شکوفایی جامعه ای اسلامی جز خدا را پرستش نکنند. ما علیه صلح و آرامش استکباری قیام می کنیم، ما می ایستیم و بارها اعلام شده این جنگ تا تحقق شرایط عادلانه ای که ما اعلام کرده ایم، ادامه می یابد و[ این خواسته ها] باید تحقق یابد.»[١]
[١] ١٤. همان، ص ٤.