شوروی اگرچه می داند که رژیم صدام، برخلاف همة ژست های مترقی نمایانه و نقاب تزویر حمایت از خلق فلسطین به دامن امریکا و رژیم های مرتجع منطقه درغلطیده و در مقابل صف انقلاب و جبهة پایداری به صف ارتجاع منطقه به زعامت عربستان سعودی و اردن پیوسته است، اما این حقیقت نیز آزارش می دهد که جمهوری اسلامی ایران به همان میزان که منافع امریکا و متحدان غربی اش را به خطر انداخته، موجودیت و هویت ایدئولوژیکی و همچنین سیاست تجاوزکارانه و امپریالیستی شوروی را نیز به زیر علامت بزرگی از سؤال قرار داده و در ادامة حرکت و استراتژی انقلاب اسلامی سیاست شوروی نیز محکوم به شکست خواهد شد و این به معنای شکست تاریخی مارکسیسم خواهد بود.

از طرفی شوروی ها رژیم های متزلزل و سیاسی کار را به رژیم های مستقل و آزاد ترجیح می دهند. رژیم صدام هر ویژگی ضدانقلابی و ضدانسانی که داشته باشد از نظر سیاست مداران شرق این ویژگی را دارد که در بازی های سیاسی جهان امپریالیستی وارد شود و آنجا که منافع شخصی رهبران بغداد ایجاب نماید به ملت خود و ملت های منطقه پشت خواهد نمود و چرخش ها و دگرگونی های لازم را خواهند داشت. آنها این واقعیت را دریافته اند که اگر رژیم صدام امروز برای حفظ موجودیت خود و ادامة حکومت جنایت کارانه اش، علی رغم همة چپ نمایی هایی که در گذشته داشته و به عنوان متحد اصلی شوروی به شمار می رفته، به غرب متمایل گشته و با قصابان و جلادان فلسطینی ها در تل زعتر و دیریاسین و صبراها و شتیلاها به نوعی هماهنگ و متحد گردیده، در صورت لزوم مجدداً ممکن است به شوروی متمایل شود و چرخی دیگر بزند. اما جمهوری اسلامی که در سخت ترین شرایط و بحرانی ترین لحظات تاریخ خود در حالی که مشکلات طبیعی ناشی از انقلاب و دگرگونی را در پیش رو داشته و با گروه های محارب و تجزیه طلب در گوشه و کنار مملکت مواجه بوده و جنگ تجاوزکارانة رژیم صدام نیز بر او تحمیل گردیده و امریکا و غرب با همة توان خود به محاصرة اقتصادی، سیاسی انقلاب پرداخته اند، به شوروی اتکا نکرده و همچنان به حرکت خویش ادامه می دهد و در همان حال که درگیر سخت ترین نبردها با امریکا و مزدورانش می باشد، تجاوز شوروی به افغانستان را با توجیه این که با امریکا در حال جنگ است، فراموش نمی کند و آن را محکوم می نماید. این حکومت با چنین ماهیتی حتی در ایران برای شوروی ها خوشایند نیست، چه رسد به اینکه گسترش یابد و در اولین قدم خویش عراق متحد اصلی شوروی را دربرگیرد. به همة این مسائل باید منافع شوروی و سیاست خاورمیانه ای آنان را در منطقه نیز افزود و اضافه نمود که شوروی ها هرگز به صلاح خویش نمی دانند که رژیم صدام به دست انقلابیون مسلمان در خط انقلاب اسلامی ساقط شود.

این واقعیت ها سخت شوروی ها را آزرده ساخته و عزم راسخ رزمندگان ما در سرنگونی رژیم صدام و جایگزینی حکومت اسلامی به جای آن، آنان را سخت نگران کرده واسلحه و سلاح های مدرن و پیشرفته را با توجیه داشتن قرارداد با عراق در اختیار آنان قرار می دهند و تانک های مدرن تی - ٧٢ و دیگر سلاح های پیشرفته را در جبهه ها تحویل صدام می دهند؟! و لابد این را هم این گونه توجیه می کنند که در قرارداد ذکر گردیده که در مرزهای ایران سلاح ها را تحویل دهند، چون در موقع عقد قرارداد صدام خیال جنگ با شاه را داشته!!

هیچ یک از این تحلیل ها و تفسیرها نمی تواند توجیه گر کمک های شوروی به رژیمی که خیانتش بر همة ملت ها ثابت شده، باشد. اگر شوروی با این توجیه به کمک خویش به صدام ادامه دهد امریکا نیز با همین توجیه رژیم جنایت کار دیگری نظیر رژیم صهیونیستی اشغالگر قدس را می تواند به مدرن ترین و کشنده ترین سلاح ها مجهز نماید و واقعیت نیز همین است. اما غرب و شرق و عوامل داخلی و خارجی آنان باید بدانند که با ارادة یک ملت نمی توان مبارزه کرد و هیچ سلاحی تاب مقاومت در برابر ارادة ملت ها را نخواهد داشت. به همان اندازه که سلاح های امریکایی در مقابله با عزم ملت ایران در جهت سرنگونی رژیم شاه و مزدوران دیگرش در منطقه ناتوان است، سلاح های روسی نیز در بقا و حفظ رژیم صدام ناتوانند و ملت ما اراده نموده تا صدام را به جرم تجاوز به جمهوری اسلامی سر جای خود بنشانند و تا رسیدن به حقوق حقة خود از هیچ کوششی دریغ ندارند. ملت ایران بارها صداقت خویش را در برقراری یک صلح شرافتمندانه و واقعی اعلام داشته و هنوز با صدایی رسا اعلام می کند که ما خواهان صلح و برادری و برابری در همة نقاط دنیا از جمله با کشور و مردم مسلمان و برادر عراق هستیم.»[١]

[١] ٣٦. مأخذ ٢٤، صص ١ و ٢.