در چهارمین روز عملیات (١٢ مهر ١٣٦١) دشمن برای بازپس گیری مواضع ازدست رفته در محور میانی، نیروهای فراوانی را به کار گرفت و کوشید تا در مواضع خودی رخنه کند. این عملیات که با بمباران هواپیماهای عراقی همراه بود، با وجود نفوذ برخی ار نیروهای عراقی در مواضع خودی با ایستادگی رزمندگان اسلام شکست خورد و یگان های عراقی مجبور به عقب نشینی شدند.

پنجمین روز عملیات کمابیش بدون رویداد مهمی گذشت و در ششمین روز نیروهای خودی با اجرای عملیاتی در محور میانی (سان واپا، میان تنگ) پاسگاه میان تنگ و خاکریز مسلط به جادة آسفالتة مندلی و نفت شهر را تصرف کردند و با وجود پاتک های متعدد و آتش پرحجم دشمن، موقعیت به دست آمده را تثبیت کردند. پس از این اقدام، دشمن تا ٢٠ مهر چندین پاتک در محورهای عملیات اجرا کرد ولی در هیچ کدام از آنان موفقیتی به دست نیاورد.

مباحث مقدماتی عملیات محرم

پس از عملیات مسلم بن عقیل در منطقة "سومار"، قرارگاه کربلا - فرماندهی عملیات مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش جمهوری اسلامی ایران - عملیاتی را برای آزادسازی ارتفاعات مرزی حمرین و بخش غربی رودخانه"دویرج" در محدوده مرزی "موسیان" تا "چم هندی" به قرارگاه فتح ابلاغ کرد.

آزادسازی مناطق اشغال شده در منطقه مورد نظر و رسیدن نیروهای خودی به مرزهای بین المللی، آزادسازی جاده عین خوش - دهلران استقرار نیروهای خودی در مناطق مرتفع و برخوردار از تسلط دید و تیر، تحمیل خط پدافندی گسترده به عراق، در تیررس قرار دادن جاده بصره - العماره و... از جمله دلایل نظامی اجرای این عملیات بود. اولین جلسه هماهنگی فرماندهان عملیاتی سپاه و فرماندهی قرارگاه عملیاتی ارتش در ٢٣ مهر ١٣٦١ در "چنانة" شوش تشکیل شد. به کارگیری ٤ تیپ از سپاه و ٢ تیپ از ارتش، بررسی وضعیت نیروهای عراقی در منطقة عملیاتی، تعیین مأموریت های هوانیروز و نیروی هوایی و براورد استعداد لازم برای اجرای مأموریت آنها و براوردهای اولیه برای چگونگی استقرار پدافند هوایی، از موضوعاتی بود که در این جلسه دربارة آنها بحث شد. دومین جلسه نیز با چهار روز فاصله در ٢٧ مهر ١٣٦١ برگزار شد و در این جلسه فرماندهان یگان های عمل کننده و مسئولان واحدهای پشتیبانی کننده در عملیات محرم همچون واحد مهندسی ارتش، جهاد سازندگی، واحد توپخانه و هوانیروز گزارشی از اقدامات خود و پیشرفت های