دیگری باشد و خدای نخواسته شما از مردمی بودن بیرون بروید و خیال کنید حالایی که من نخست وزیر هستم، حالایی که من رئیس جمهورم، حالایی که من وزیر کذا هستم، باید چه و چه و چه باشد. آن وقت بدانید که آسیب می بینید. ایشان در این دیدار فرمودند:

«یکی از عنایات بزرگی که خدای تبارک و تعالی به جمهوری اسلامی و این نهضت اسلامی عنایت فرموده، این است که متصدیان امور چه آنهایی که در مجلس خدمت می کنند و چه آنهایی که در دولت خدمت می کنند، چه آنهایی که در ارتش هستند، همة اینها از آن قشر مرفه نیستند؛ از آن قشری که همۀ توجه شان به این است که برای خودشان مقام درست کنند و برای خودشان کارهایی انجام بدهند، ولو بر ضد خلق باشد.

شما اگر توجه کنید به حکومت هایی که در تاریخ بوده است و خصوصاً در این پنجاه سال، ملاحظه می کنید، آنهایی که در رأس امور بودند، آنها از این "مُلک"ها و "سلطنه"ها و - عرض می کنم که - از این سنخ مردم و - به اصطلاح - از اشراف بودند. وقتی که اشراف - به قول خودشان - اعیان و متمکنین و یال و کوپال دارها متصدی امور کشور شدند، قهراً اینها مردم را به حساب نمی آورند؛ این یک امر قهری است و در مقابل یک قدرتمند بزرگتر از خودشان خاضع اند و در مقابل ضعفا و ملت خودشان، جابر و ستمگر. ... سرچشمۀ همه مصیبت هایی که ملت ها می کشند این است که متصدیان امورشان از قشر مرفه و از اشراف و اعیان - به اصطلاح خودشان - از آنها باشد. و آنها این طور هستند، اشراف و اعیان این طور هستند که تمام ارزش ها را به این می دانند که آن جایی که زندگی می کنند، بهتر از دیگران باشد؛ آن رفتاری که مردم با آنها می کنند، رفتار عبید با موالی باشد؛ تمام افکارشان متوجه به این مسائل است.

... اینها وضع روحی شان به حسب نوع، وضع روحی شان این طور بود که چون قدرت را، تمام ارزش ها را به قدرت می دانستند، تمام ارزش ها را به قدرت مالی می دانستند، به قدرت های دیگر می دانستند، در مقابل قدرت بالاتر از خودشان، خاضع و عَبد بودند؛ در مقابل ضعفایی که قدرت ندارند، فرمانفرما و حکومت بودند. ... اگر یک حکومتی ارزش هایش این طور ارزش باشد که ارزش اسلامی باشد، بخواهد خدمت به همنوع خودش بکند، خودش را خدمتگزار بداند، اگر دیدش این باشد، قهراً ملت با اوست قهراً نمی تواند یک قدرت خارجی او را تحت تأثیر قرار بدهد. همیشه قدرت خارجی برای اینکه بر مردم مسلط بشود، این بالاتری ها را می ترساند، ... وضع طبیعی حکومتی که از قشر غیرمرفه است؛ از خود این مردم درست شده، وضع طبیعی اش این است که با مردم باشد و خدمت بکند و ارزش را ارزش جاه و مقام نداند. ... رجایی - خدا رحمتش کند - و امثال اینها و باهنر و اینهایی که ما از دست دادیم، که این طور نبودند که زندگیشان جوری باشد که مبادا یک وقتی از دست ما برود؛ خاضع باشند پیش دیگران و برای اینکه زندگی را بیشترش بکنند زورگویی کنند به مردم.