کرده [است. هنگامی که] سردبیران کویتی از صدام حسین پرسیدند که آیا وی فکر می کند که با اقداماتش احتمالاً ایرانیان را به تجاوز به ترمینال های نفتی سعودی و یا کویت واخواهد داشت، صدام پاسخ داد: ایرانی ها احتمالاً آنچه را که مایلند در زمان دلخواهشان انجام خواهند داد. صدام افزود که به دلیل امتناع مداوم ایران در نادیده گرفتن حرکت های صلح عراق، اقدامات عراق جنبه مشروع و قابل توجیه می یابد. دیپلمات عرب گفت: ایران ممکن است خود را به عنوان طرف سخت گیر و عراق خود را به عنوان کشوری که خواهان صلح است جلوه دهند، ولی واقعیت قضیه این است که هیچ یک از دو طرف حتی با آتش بس موافقت نخواهند کرد، به دلیل این اطمینان که طرف دیگر از آتش بس برای دست زدن به یک حمله جدید استفاده خواهد کرد.»[١]

رادیو دویچه وله آلمان نیز در برنامه ای دربارة جنگ ایران و عراق گفت: «در دومین سالگرد جنگ ایران و عراق خبرنگاران هم به تهران و هم به بغداد دعوت شده اند، ولی درحالی که عراق با کمک فعالیت های بین المللی ظاهراً این درگیری را می خواهد خاتمه دهد، ایرانی ها نیروهایشان در در طول مرز برای یک حملة فوری دیگر آرایش داده اند. دولت بغداد خود می گوید که حمله ایران این دفعه در شرق بصره آغاز خواهد شد، ولی بعضی از کارشناسان بر این عقیده اند که ایران این دفعه در مناطق شمالی تر، یعنی در جاده بصره - بغداد حمله خواهد کرد و می تواند به این ترتیب مستقیماً بندر عراقی را مورد حمله قرار دهد. بصره هدف حمله ایران در حمله "رمضان" در ماه ژوئن بود.

این درگیری که یک کارشناس دفاعی غربی آن را مهم ترین جنگ در دنیا می داند از وقتی که صدام حسین در ٢٢ سپتامبر ١٩٨٠ سربازانی را که به ایران فرستاد، تا کنون به قیمت جان ده ها هزار نفر تمام شده است. عراق ظاهراً اوایل امیدوار بود که شط العرب را در عرض چند هفته می تواند تسخیر کند، ولی از آن پس اوضاع درست برعکس شده است و ایران تمام تلاش ها برای صلح را رد کرده است. رهبران مذهبی در تهران هنوز هم امید دارند که می توانند صدام حسین را ساقط کنند، ولی وقتی امسال ایران دست به حمله متقابل زد، یک امید آنها به حقیقت نپیوست، یعنی قیام اسلامی شیعیان در عراق، اتفاق نیفتاد. کارشناسان نظامی حمله "رمضان" را به عنوان یک اشتباه تاکتیکی ایران قلمداد می کنند و به نظر آنها ایران باید به همین که نیروهای متجاوز عراق را از سرزمین هایش خارج کرده است، راضی می بود. از ٢٢ تا ٢٨ سپتامبر به عنوان"هفته جنگ" در ایران جشن گرفته می شود. این جشن ها ظاهراً برای این است که افکار عمومی ایران را دوباره برای جنگ علیه همسایه تحریک کنند. ولی عراق در مقابل سعی بر آتش بس دوطرفه دارد و به تهدید حمله ایران اخطار کرده است.»[٢]

[١] ٢٢. همان، صص ٥ - ٣، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی،٣٠/٦/١٣٦١.

[٢] ٢٣. خبرگزاری جمهوری اسلامی، نشریه "گزارش های ویژه" شماره ١٨٧، ١/٧/١٣٦١، ص ٥، بن - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٣٠/٦/١٣٦١.