کشورها در این زمینه بود که با وجودی که تا حدودی به شرایط ما نزدیک شده بود، اما هرگز تطابق کامل با شرایط ما نداشت و قطعاً تا زمانی که پاسخ مشخص و دقیقی به خواست های جمهوری اسلامی برای خاتمة جنگ داده نشده، جنگ همچنان ادامه خواهد داشت و عملیات رزمندگان ما همچنان گسترش خواهد یافت.

عزیزی سپس در پاسخ به این سؤال ما که وضع کنونی جبهه ها چگونه است و نحوه پایان جنگ را چگونه پیش بینی می کنید؟ گفت: همان طوری که سخن گوی شورای عالی دفاع هم اعلام کرده اند جمهوری اسلامی همیشه قبل از انجام یک عملیات گسترده، به صدام فرصتی می دهد تا موقعیت را ارزیابی کند و دست از تجاوز بردارد، اما اگر آنها اینکار را نکنند عملیات ما اجرا خواهد شد و ادامه پیدا می کند. اما اینکه نحوه پایان جنگ چه خواهد بود برای ما فرقی نمی کند. چیزی که مسلم است این است که پایان جنگ همراه با شکست مفتضحانه صدام در همه عرصه ها خواهد بود و همراه با آن آزاد شدن نیروهای داخلی عراق برای شکستن جو خفقان صدامی و تشدید [ایستادگی] مستضعفین جهان در برابر تجاوزات صدامی را به دنبال خواهد داشت. بنابراین نتیجه جنگ قابل پیش بینی است اما نحوه آن معلوم نیست.

در پایان نیز از تأثیر نتایج به دست آمده از کنفرانس فاس و وضع لبنان در جبهه های نبرد ایران و عراق پرسیدیم؟

وی در پاسخ گفت: رزمندگان ما تاکنون شاهد همه گونه توطئه های مختلف استکبار و صهیونیسم بوده اند و مبارزه با صهیونیسم بین المللی را در رأس مبارزات خود می دانند، بدون شک مشاهده این خیانت های اخیر سران مرتجع، آنها را در ادامه مبارزاتشان راسخ تر می کند و بدون شک اینک بیش از هر زمان دیگری ضرورت مبارزه با صدام و آزاد کردن مردم عراق را حس می کنند. چرا که آنها می دانند باید از این طریق مبارزه خود را علیه رژیم اسرائیل و مجریان سیاست های صهیونیستی در خاورمیانه ادامه دهند و لذا به طور خلاصه می توانم بگویم که تأثیر این کنفرانس در جبهه های جنگ، راسخ تر کردن ارادۀ رزمندگان ما و قوت بخشیدن به تصمیم آنها برای خاتمة جنگ از طریق شکست کامل نیروهای صدامی بوده است.»[١]

ضمیمۀ گزارش ٥٥٦

در ارتباط با کمک ها و حمایت های شوروی و کشورهای غربی و عربی به عراق، انتشارات مطالعات دفاعی لندن کتابی را با نام مجعول "جنگ خلیج" منتشر کرد که در آن به صورت مبسوط با این کمک ها اشاره شده است.

در این کتاب، ضمن استناد به اظهارات صدام در دیدارش با خبرنگاران انگلیسی دربارة کمک های تسلیحاتی شوروی به عراق، آمده است: صدام تأکید کرد که اتحاد شوروی تحویل تسلیحات به عراق را ازسرگرفته است و اعلام نمود که قراردادهای قبل از سپتامبر ١٩٨٠ (شهریور و مهرماه ١٣٥٩) نیز به قوت خود باقی است. این قراردادها شامل هواپیماهای میگ-٢٥، تانک های تی - ٧٢ و موشک های اسکاد - بی و سام ٨ می باشد. در این کتاب همچنین آمده است: بیش از ١٠٠٠ مستشار و تکنیسین نظامی روسی در عراق وجود دارند و تعداد قابل ملاحظه ای نیز از کشورهای غربی در این زمینه به عراق کمک می کنند. برای مثال تأیید شده است که ٤٠ درصد فروش تسلیحات فرانسه در سال ١٩٨٢ (١٣٦١ - ١٣٦٠) متعلق به عراق بوده است که از جملۀ آن میراژ F-١ می باشد. همچنین در ماه دسامبر ١٩٨٢ (آذر و دی ماه ١٣٦١) تعدادی میگ-٢٥ جدید روسی در حال پرواز مشاهده شده است.[٢]

خبرنگار روزنامۀ تایمز نیز دربارۀ کمک های اعراب به عراق نوشته است: صدام از لحاظ مالی از حمایت کشورهای عرب خلیج فارس، به ویژه عربستان سعودی برخوردار است. منابع دیپلماتیک میزان این وام های با شرایط سهل را حدود ٧ میلیارد دلار در هر شش ماه می دانند.[٣]

[١] ٣٤. مأخذ ٢١، ویژه نامه هفته جنگ، ص٦.

[٢] ٣٥. Edgar Ballance, The Gulf war Gret, Britain, Brassey's Defence P.١٠٣.

[٣] ٣٦. خبرگزاری جمهوری اسلامی، "گزارش های ویژه"، نشریه شماره ١٩١، ٥/٧/١٣٦١، ص ٣، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٤/٧/١٣٦١.