توسل جویند. ... ما دریافته ایم که حل این تضاد از طریق زور فقط به نفع قدرت های امپریالیستی و عمال آنهاست که از شروع جنگ به آن دامن زده و کوشیده اند که جنگ را طولانی کرده و شعاع آن را گسترش دهند. ... ما مجدداً در مورد موضع اصولی قبلی خود نسبت به جنگ اطمینان می دهیم و خواستار حل مسالمت آمیز آن می شویم، زیرا این جنگ در خدمت منافع ملت های هیچ یک از دو کشور نیست.»[١]

رئیس مجلس مشورتی اردن نیز با ارسال تلگرامی به صدام حسین از ایستادگی اردن در کنار عراق پشتیبانی کرد. به گزارش رادیو بغداد: «مجلس مشورتی ملی اردن خرسندی خود و ایستادگی فرزندان اردن را در کنار عراق برادر که با مردان دلیر و سربازان قهرمان خود در دفاع از سرزمین مقدس اعراب و شرافت امت و حاکمیت آن و دفع خطرات طمع کاران نسبت به خلیج عربی [فارس] و آبراه ها و ثروت های آن، درگیر شرافتمندانه ترین نبرد می باشد» ابراز داشته است.[٢]

٨١٩

روزنامة جمهوری اسلامی امروز در مقاله ای تصمیم جعفر نمیری رئیس جمهوری سودان برای اعزام نیرو به عراق را بررسی کرده و با توجه به وضع نابسامان سیاسی و اقتصادی سودان چنین اقدامی را صرفاً دارای جنبه های تبلیغاتی دانسته است. در بخشی از این مقاله آمده است: «جعفر نمیری رئیس رژیم حاکم بر سودان که می خواهد به رژیم بعثی عراق کمک نظامی کند، خود آن چنان گرفتار بحران های سیاسی و نظامی است که به گفتة ناظران سیاسی حتی برای استخدام سرباز آگهی مطبوعاتی می دهد. نمیری طی حکومت خود با سیزده مورد کودتا مواجه بوده و در حال حاضر نیز فعالیت تمام احزاب سیاسی، حرکت های اسلامی و هر نوع سازمان مردمی را منع کرده است.

تمام قدرت حکومت در دست شخص نمیری متمرکز می باشد و قانون اسلامی از ١٣ سال پیش تا کنون معلق بوده است. از کل نیروی کار سودان حدود هشتاد درصد در بخش کشاورزی مشغول به کارند و بخش اقتصادی با ده درصد نیروی کار بسیار عقب مانده است. رژیم [سودان] مجبور است برای حل موقت بحران های اقتصادی و سیاسی به وام های خارجی و به خصوص دلارهای نفتی رژیم های مرتجع عرب تکیه کند. دولت نمیری در سال ١٩٧٧ [١٣٥٧-١٣٥٦] بالغ بر یک میلیارد و ٧٣٢ میلیون دلار بدهی خارجی داشت، در حالی که ذخیرة ارزی آن تنها ٢٢ میلیون دلار بود. در سودان میزان بی سوادی به حدود ٨٥ درصد می رسد و برای هر ١٢٥٠٠ نفر تنها یک پزشک وجود دارد.

امریکا که به حفظ دولت نمیری و تقویت جریان های ارتجاعی در شمال و شاخ افریقا علاقه مند است، در تخفیف دادن به اختلافات نمیری با مخالفین وی به خصوص جبهة ملی فعال است و سیاست به اصطلاح "سوپاپ اطمینان" یا "فضای باز سیاسی" را دنبال می کند.

[١] ٣٢. مأخذ ٣٠، ص ٤، خبرگزاری عراق، ٢٠/٧/١٣٦١.

[٢] ٣٣. مأخذ ٢٤، ص ٣٣، رادیو بغداد، ٢١/٧/١٣٦١.