طول ارتفاعات این منطقه که در حدود ٢٢ کیلومتر است، برای نیروهای نظامی ایران از چند نظر حائز اهمیت است: نخست از نظر تسلط نظامی بر منطقه دارای اهمیت فراوان است. نیروهای خودی با تصرف و قرار گرفتن روی این ارتفاعات، دشمن را مجبور به عقب نشینی و استقرار در دشت می کنند و بدین ترتیب آنها بر دشمن تسلط کامل می یابند.

دوم، تسلط بر ارتفاعات، نزدیک شدن به شهر مندلی عراق را به دنبال دارد که این خود، تهدیدی برای بغداد، پایتخت عراق است و از جنبة تبلیغاتی، پیامدهای مهمی را برای ایران به ارمغان می آورد.[١]

ضمیمه گزارش ٥٠٤

متن کامل مصاحبه روزنامه جمهوری اسلامی با آقای هاشمی که در شماره امروز این روزنامه درج شد بدین شرح است:

«امروز بیشتر از هر زمان خاورمیانه توجه جهانیان را به خود جلب نموده است و روزی نیست که اتفاق بزرگی در این منطقه سوق الجیشی کره خاک به وقوع نپیوندد و ابعاد وسیعی به همراه نداشته باشد و بیشتر از هرجا لبنان و فلسطین مظلوم مصداق چنین امری می گردد. روزی نیست که صهیونیست ها حملة جدیدی به آن نداشته باشند و یا گروه های داخلی به جان مسلمانان نیافتند. این مسئله که از اهم مسائل است و سایر مسائل مطروحه روز، انگیزة مصاحبه ای اختصاصی با حجت الاسلام والمسلمین هاشمی رفسنجانی ریاست مجلس شورای اسلامی شد. ابتدا خبرنگار ما از ایشان پرسید: تحلیل شما پیرامون کشتار اخیر مردم مسلمان فلسطینی و لبنانی در بیروت توسط صهیونیست ها چیست؟ رئیس مجلس شورای اسلامی در جواب اظهار داشت:

سیاست صهیونیست ها از همان سال های اولی که در فلسطین در سایه استعمار انگلستان (استعمار رسمی که فلسطین در اختیار انگلستان بود)، قدرت پیدا کردند، همین بوده است. یعنی در هر منطقه ای که می رفتند با ارعاب و تهدید که معمولاً با کشتارهای بسیار بی رحمانه و سرو صدا شروع می شد، وادار می کردند که مردم از منطقه فرار کنند و بعداً کارشان را بگیرند. یعنی سیاست اسرائیل اصلاً فرق نکرده و آدم وقتی که حوادث دیریاسین و خیلی دیگر از روستاهای دیگر فلسطین را از آن زمان می خواند، می بیند عیناً کپیِ همان سیاست در خیلی از جاها هنوز اعمال می شود. وقتی که اسرائیل یک جایی را اشغال می کند، حرکت های زشت، خشن و بسیار وحشت آوری می کند تا اینکه مردم بترسند و فرار کنند و بلافاصله مهاجران یهودی را از اطراف جمع کرده اند در مهاجرخانه ها که همیشه در آستین دارند، می ریزند به آنجا و به جای مردم اصلی آنجا می نشانند. این کار را تا به حال در همه جای دنیا کرده اند. این نشان می دهد که در لبنان هم، اسرائیل جداً برنامه ماندن دارد (اگر جلویش را نگیرند)، یعنی همان سیاست ارعاب را شروع کرده، اول فلسطینی ها را خارج می کند و فرار می دهد و بجای آنها رفته رفته افراد مورد نظر خودشان را می آورند و این یک بیدار باشی است.

البته این بدان معنی نیست که اسرائیل فقط به همین یک جهت فکر می کند، اسرائیل غاصب و حامیانش، ممکن است چیزهای دیگری را هم در نظر داشته باشند. مثلاً بعد از همین خشونت اسرائیل در لبنان که اگر دیدند زمینه برای آن هدف که بیرون کردن مردم بود، فراهم نباشد، چیزهای دیگری جایش را می گیرد. مثلاً امریکا به عنوان جلوگیری از خشونت به میدان می آید و اسرائیل را یک ملامتی می کند و یک اقدام کوچکی در جهت اینکه مثلاً ارتش لبنان، بیاید آنجا را تحویل بگیرد یا نیروهای بین المللی دوباره به آنجا برگردند و هم قیافه دوستی به خودش می گیرد و هم بهانه به دست ممالک دست نشانده امریکا می دهد که بگویند امریکا به نفع ما حرکت کرده، تا برای امریکا و خودشان محبوبیت جلب کنند. در همین رابطه ممکن است حکام مصر مانوری به اصطلاح علیه اسرائیل بدهند و یک کاری ظاهراً بکنند. مثلاً سفیرشان را بخواهند (همان طور که خواسته اند) و یا بیانیه ای صادر نمایند، بلکه آن گذشته های زشت شان فراموش شود. خب اسرائیل هم که به عنوان قصاب شناخته شده و از این

[١] ٣٣. سند شماره ٦٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش راوی قرارگاه ظفر، عملیات مسلم بن عقیل، راوی: امیر رزاق زاده، ٢٤ آبان، صص ٤ تا ٩؛ و- سند شماره ١٣٦٥٤٦ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش عملیات مسلم بن عقیل، ٩/٧/١٣٦١.