به عنوان پیروی خط امام مشهورند و دیگر افراطیون اسلامی که به حجتیه مشهورند و اجتماع بی بند و باری از روحانیون و پیروان غیرروحانی می باشند که حتی اختیارات [امام] خمینی را مورد سؤال قرار می دهند. تفرقه در رژیم (ایران) از مسایل سیاسی لاینحل بزرگ و مزمن ناشی می شود.»[١]

سران گروه های فراری نیز از کسانی بودند که از قطب زاده تجلیل کردند. ابوالحسن بنی صدر از رقبای جدی قطب زاده در داخل ایران و مسعود رجوی که سازمان متبوعش از منتقدان جدی قطب زاده در داخل ایران بود، در بیانیه مشترکی با تجلیل از قطب زاده، مواضع مترقیانه وی در وزارت امور خارجه را مورد ستایش قرار دادند. در این بیانیه که در پاریس منتشر شد و در رادیو اسرائیل نیز پخش گردید، گفته شده است که «قطب زاده توانسته بود سیاست امریکا نسبت به ایران را متعادل تر سازد.»

علی امینی از سران رژیم پهلوی و از سران گروه های سلطنت طلب در خارج از ایران نیز در واکنش به اعدام قطب زاده در بیانیه ای که در پاریس منتشر کرد، گفت: «تا زمانی که امریکا در ایران دخالت نکند، حاکمان ایرانی همچنان به اعدام سیاست مداران دوراندیش و بزرگ ادامه می دهند.» وی در این بیانیه به انتقاد از آنچه که بی تفاوتی امریکا و اروپا در قبال حوادث ایران خواند، پرداخت.[٢]

٣٩٢

در پی اشغال غرب بیروت توسط اسرائیل، شورای امنیت سازمان ملل، امروز در قطعنامه ای به اتفاق آرا، این عمل را محکوم کرد و خواستار عقب نشینی اسرائیل از غرب بیروت شد، اما از تقاضای خروج اسرائیل از بیروت خودداری کرد. این شورا از دبیرکل خواست در ٢٤ ساعت گزارشی را از پیشروی نیروهای اسرائیلی ارائه دهد. این قطعنامه که طرح تصحیح شده اردن بود، پس از دو روز مذاکره پشت درهای بسته به تصویب رسید. قبلاً قطعنامه لبنان که خواستار خروج رژیم صهیونیستی از خاک لبنان شده بود، به تصویب نرسیده بود. با این حال رژیم اشغالگر قدس از قبول این قطعنامه خودداری کرد. به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، یهودا بلوم نماینده این رژیم در سازمان ملل گفت: «تا زمانی که بحران در لبنان پایان نیابد و تمام نیروهای خارجی خاک این کشور را ترک نکنند، اسرائیل قوای خود را از لبنان خارج نخواهد کرد.»[٣]

[١] ٢٢. اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه "بررسی مطبوعات جهان"، شماره ٢٤٧، ١٨/٧/١٣٦١، نشریه گاردین، چاپ انگلستان، ١٧ سپتامبر ١٩٨٢، (٢٦/٦/١٣٦١).

[٢] ٢٣. مأخذ ١٠، ص ١٢.

[٣] ٢٤. مأخذ ٥، ص ٣.