«امروز یکی از مهم ترین مسائلی که داریم ارزیابی کنفرانس سران عرب است که جوامع اسلامی ما متوجه بشوند که چه بر سرشان آمده و برای جلوگیری از آثار سوء آن، چه باید بکنیم. ... اولاً این کنفرانس در بد زمانی واقع شد، یعنی زمانش زمانی بود که آدم از پیش خائف بود و شاید می شد نتیجه اش را از همان قبل ما پیش بینی بکنیم. زمانی بود که دوران طولانی هشتاد و چند روزۀ تجاوز اسرائیل به لبنان را پشت سر گذاشته بودیم و این همه آن روزها داد و بیداد شد که عرب ها دور هم جمع بشوند و نشدند؛ فلسطینیان را بیرون کردند، از لبنان هم این قدر آدم کشتند، این همه خرابی به بار آوردند و قوای کشورهای استعماری وارد لبنان شدند و لبنان را تسخیر کردند، اسرائیل تسخیر کرده بود. در این شرایطی که این دو، سه ماه همه اینها ساکت بودند و خفه بودند، یک دفعه کنفرانس تشکیل دادند؛ خود این مسئله به آدم می فهماند که این کنفرانس، کنفرانس درستی نیست و بد مؤتمری است و آثار شومی دارد. دوم اینکه کسانی که دست اندرکار بودند که اینجا را درست کنند باز از نیاتشان می شد مطلع شویم که بسیار افکار منحرفی دارد تعقیب می شود. مراکش، تونس، عربستان، اردن و سودان و همه اینها پیشقدم شدند که این کنفرانس را درست کردند. این هم معلوم بود مطلب که چه خبر است. سوم اینکه در آستانۀ این کنفرانس طرح ریگان منتشر شد و با اظهارات متولیان این مرکز تلقی به قبول شده بود، یعنی به عنوان یک طرح، مثبت تلقی شده بود که این نشان می داد که چی توی دل اینهاست که باید آنجا بروز بکند. چهارم اینکه جایش بدجایی بود، خود مراکش این جائی که آن کنفرانس قبلی فاس را محتوایش را دیده بودیم، این هم خودش نشانگر خیلی چیزها بود، و از پیش می شد بفهمیم که آیندۀ این وضع چیست؟ قابل پیش بینی بود و لذا امام عظیم الشأن ما و همۀ کسانی که دلسوز بودند از پیش این را محکوم کردند. این یک مسئله است که از این که بگذریم، خود کنفرانس است. جریانات معمولی اوضاع جاری داخل کنفرانس هم خیلی بد بود و شیوه ها بسیار بد بوده، غیراسلامی بوده، غیراخلاقی بوده، خیمه شب بازی بوده، دروغ گفتند، قطعنامه دروغ اعلام کردند و توطئه بود. اینها هم خیلی چیزهای بدی بود که اصلاً شان سران کشورهای اسلامی را پایین آورد و یک مهر نکبتی زد به پیشانی اینها که این قدر در سطح دلال ها؛ دلال خوب هم ما زیاد دارم و دلال شریف و دلال مظلمه، این قدر پست این صحنه گردانی شد که حالا نمونه هایش را می گویم و مطلب دیگری هم در تصمیمی که گرفتند که از آنها تصمیم های بسیار بد تاریخ است که ساده از آن گذشتند و قدرت های تبلیغی استعماری هم خاک رویش ریختند و خواستند قضیه را لوثش بکنند، اما به هرحال این جهنم یک روزی برای مردم روشن خواهد شد که چه جهنمی برای مردم ساختند و انشاءالله ملت ها جلویش را بگیرند؛ و اما شیوه کار در کنفرانس و مطالبی که باید در کنفرانس مطرح می شد و نشد و یا شد که چطور گذشتند، یک مروری می کنم، بعد نتیجه گیری های اساسی را.