همچنین پس از سخنان دو روز پیش معاون ریاست جمهوری یوگسلاوی در دهلی نو مبنی بر موافقت تلویحی با برگزاری کنفرانس عدم تعهد در هندوستان، خبرگزاری فرانسه از بلگراد گزارش داد: لازار موی سوف وزیر امور خارجة یوگسلاوی، در مصاحبه ای با تلویزیون این کشور گفت: انتخاب هند برای پذیرایی و برگزاری هفتمین کنفرانس سران کشورهای غیرمتعهد، نشانة تضمینی برای ثبات این جنبش است. برگزاری کنفرانس در حال حاضر باید طوری باشد که بر فلج شدن این سازمان بین المللی فائق آید، زیرا به خوبی ملاحظه می شود سازمان وحدت افریقا، اتحادیة عرب، کنفرانس اسلامی و دیگر سازمان های جهانی، دستخوش بحران هستند و کنفرانس غیرمتعهدها می تواند جلو این پاشیدگی را بگیرد.[٢]

دربارة برگزاری نشست وزیران خارجة کشورهای غیرمتعهد در بغداد که رژیم عراق بر آن اصرار دارد، دفتر سیاسی جنبش مجاهدین عراقی در اطلاعیه ای اعلام کرد: «اگر این کنفرانس در بغداد تشکیل شود، هشدار ما تمام مسئولان جنبش غیرمتعهدها را در بر خواهد گرفت و مجاهدین آماده اند که جنازة شرکت کنندگان در این کنفرانس را به کشورهایشان باز گردانند.»[٣]

١٣

خبرگزاری فرانسه از برخورد و مشاجرة لفظی هیئت ایرانی و عراقی شرکت کننده در یکی از جلسات کنفرانس اسلامی خبر داد.[٤]در گزارش این خبرگزاری آمده است: یک مشاجرة شدید لفظی میان هیئت های ایرانی و عراقی شرکت کننده در این کنفرانس در گرفت. انتخاب سعدون حمادی به سِمت گزارشگر عمومی جلسات سیزدهمین کنفرانس اسلامی، سبب شد لواسانی سرپرست هیئت کارشناسی ایران، به شدت با این موضوع مخالفت کند. پیش از آن، هنگامی که حمادی می خواست در مقام رئیس پیشین این کنفرانس نطقی ایراد کند، هیئت ایرانی سالن را ترک کرد. در همین حال، حمادی مسئولیت ادامة جنگ ایران و عراق را متوجه ایران دانست و ایران را متهم کرد که از داوری کمیسیون اسلامی در خصوص این بحران سر باز زده است، در حالی که عراق بارها طرح های مربوط به آتش بس را پذیرفته است.

پس از نطق حمادی، هیئت ایرانی به سالن بازگشت تا نطق حبیب شطی دبیرکل

[١] ١٩. روزنامه اطلاعات، ١/٦/١٣٦١، ص ٢.

[٢] ٢٠. مأخذ ١٨، ص ١٠.

[٣] ٢١. مأخذ ٤، ص ١.

[٤] بخش هایی از این واقعه در روز ٣١/٥/٦١ در کتاب بیستم روزشمار "عبور از مرز" آورده شده است، اما چون کتاب بیست و یکم از ١/٦/١٣٦١ آغاز شده است، لازم دانسته شد که خوانندگان از برخی وقایع مقدماتی این کنفرانس آگاه شوند.