روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٤٣ - روزشمار جنگ یکشنبه /٤ مهر ١٣٦١ /٨ ذی الحجه ١٤٠٢ /٢٦ سپتامبر ١٩٨٢
- گردان عمار از تیپ ٢٧ و گردان ١٢٦ از تیپ ٥٥ از گیسکه تا کله شوان.
- گردان حبیب بن مظاهر از تیپ ٢٧ روی ارتفاع دروازه.
در ضمن گردان ابوذر از تیپ ٢٧ نیز مأموریت داشت تا در سمت راست تنگة میان تنگ، تپۀ ٣٤٣ (تپه مثلثی) را دور زده و آن را تصرف کند.[١]
ضمیمۀ گزارش ٥٥٣
متن کامل مصاحبه احمد عزیزی با روزنامه کیهان به این شرح است:
«احمد عزیزی قائم مقام وزارت امور خارجه در مصاحبه ای اختصاصی با خبرنگار سیاسی کیهان به مناسبت فرارسیدن هفته جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، نظرات خود را پیرامون تأثیر جنگ تحمیلی در شناخت کشورها و چگونگی روابط حال و آینده جهوری اسلامی با آنها اعلام کرد و دستاوردهای این جنگ را برای رسیدن به استراتژی کلی اتحاد مسلمین جهان تشریح کرد.
قائم مقام وزارت خارجه در پاسخ به اولین سؤال در زمینه تأثیر جنگ تحمیلی در روابط خارجی کشور و اجرای سیاست های خارجی جمهوری اسلامی و همچنین آینده روابط ایران با کشورهای جهان، گفت: همان طور که بارها امام فرموده اند: "این جنگ رحمتی بود برای این انقلاب" و من بر این گفته امام تأکید می کنم و همچنین تأکید می کنیم تا زمانی که استکبار جهانی وجود دارد و تا زمانی که ملت های تحت ستم در زیر سلطه استکبار در رنج و محرومیت به سر می برند و از استفاده از نیروهای خودشان برای رسیدن به استقلال و فلاح عاجز هستند، جنگ با استکبار جهانی برای انقلاب اسلامی یک ضرورت است. بنابراین اگر روزی جمهوری اسلامی به مرزهای امن برسد و هیچ گونه تخاصم و تهاجمی علیه استکبار و صهیونیسم نداشته باشد و در عین حال استکبار و صهیونیسم نیز همچنان در تاخت و تاز باشند، قاعدتاً باید در استمرار و اصالت انقلاب اسلامی تردید داشته باشیم. وی افزود: قبل از بررسی تأثیر جنگ تحمیلی در اجرای سیاست ها و اهداف کلی جمهوری اسلامی که در قانون اساسی آمده است، اشاره کنم تا ببینیم که ما به عنوان وزارت امور خارجه و بازوی سیاست خارجی دولت جمهوری اسلامی ایران برای رسیدن به این اهداف و سیاست ها چه کارهایی باید انجام می دادیم.
قائم مقام وزارت خارجه سپس اهداف کلی جمهوری اسلامی را حفظ انقلاب و گسترش انقلاب اسلامی، حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور، حمایت از مبارزات مستضعفین جهان و نابودی استکبار جهانی و در نهایت ایجاد وحدت اعتقادی بین مسلمین جهان خواند و گفت: حال این سؤال مطرح می شود که اگر جنگی وجود نداشت و قرار بود ما از طریق روش های عادی برای رسیدن به این اهداف و اجرای این اصول کلی اقدام کنیم، چکار باید می کردیم؟ یعنی باید چه نوع تاکتیک ها و چه راه های فرعی را برای پیاده کردن این چارچوب ها مدنظر قرار می دادیم؟ در این رابطه باید اشاره کنم که ما بایست در وهله اول در جهت سست کردن پایه های سلطه استکبار جهانی و تشدید خط تضاد بین مستضعفین و مستکبرین تلاش می کردیم و همچنین اقداماتی به این شرح انجام می دادیم:
- ایجاد مرزهای امن در همه ابعاد سیاسی، نظامی و فرهنگی برای جمهوری اسلامی؛ بدین ترتیب که مرزهایی داشته باشیم که از آن سوی مرزها هیچ گونه تهدیدی و تهاجمی با استفاده از ابزارهای سیاسی، نظامی و فرهنگی وجود نداشته باشد و انقلاب اسلامی در میان این دیوارهای امن و آرام بتواند زمینه رشد امت را فراهم کند و حرکت خود را در جهت ایجاد جامعه ای که در آن فقط قانون خدا حاکم باشد، دنبال کند.
- ایجاد رابطه عاطفی با مستضعفین و جلب حمایت آنها، که اگر در این زمینه انقلاب اسلامی نتواند موفق شود، شاید قاطعانه بتوان گفت که در مقابل ضربه های گوناگون و مستمر استکبار جهانی ضربه پذیری زیادی خواهد داشت. یعنی انقلاب اسلامی تنها موقعی به توان خود دست خواهد یافت که در پی بهره گیری از سیاست های مکتبی چه از نظر استراتژی و چه از نظر
[١] ٣٣. مأخذ ١، صص ٢٦ تا ٣٠.