نیز مانند شیطان بزرگ و دیگر هم دستانش تلاش می کند تا از طریق سیاسی به حفظ صدام کمک کند تا از قدرتمندتر شدن جمهوری اسلامی جلوگیری نماید. البته خود کرملین نشینان هم می دانند که در این زمینه نیز آب در هاون می کوبند و ایران اسلامی علی رغم همة توطئه ها روز به روز نیرومندتر شده و به راهی که در پیش گرفته است، ادامه خواهد داد و در این راه بر هیچ نیرویی جز ایمان به خدا تکیه نخواهد کرد.

بدین ترتیب تردیدی نیست که تلاش مسکو نیز برای حفظ صدام بی فایده است. و خدا وعده داده است که مؤمنین را یاری فرماید: و کان حقاً علینا نصرالمؤمنین.»[١]

ضمیمة دوم گزارش ٧٩٠

متن کامل تفسیر روزنامة کیهان با عنوان "ادامه کمک های نظامی و حمایت سیاسی از رژیم صدام با کدام توجیه!؟" به قرار زیر است:

«به دنبال پیروزی رزمندگان اسلام در جبهه ها که در عملیات مهم و موفقیت آمیز مسلم بن عقیل به دست آمد، استکبار جهانی در شرق و غرب به وحشت افتاده و برای جلوگیری از سقوط صدام تلاش همه جانبه ای را آغاز کرده است.

امریکا و متحدان غربی و مزدوران منطقه ای شان کمک های نظامی، اقتصادی و سیاسی را طبق روال گذشته ادامه داده و علاوه بر آنها، همة توان تبلیغاتی خود را به کار گرفته اند تا از صدام یک چهرة صلح طلب و مظلوم بسازند و ایران را جنگ طلب و آشوبگر معرفی نمایند. شورای امنیت سازمان ملل نیز در چارچوب همین توطئه ها، پس از عملیات مسلم بن عقیل در جلسه ای که تشکیل داد خواستار پایان جنگ و اعزام نیروهای مداخله گر خارجی به مرزهای دو کشور گردید.

موج گستردة تبلیغات غرب به همراه کمک های نظامی - اقتصادی آنان به رژیم صدام جهت ادامة حیات کافی به نظر نیامد و شوروی نیز پس از آن همه مواضع دوپهلو و کج دار و مریز به صف حامیان صدام پیوست و کمک های نظامی - سیاسی خویش به صدام را از سر گرفت و برای توجیه و ایجاد جبهة سیاسی - تبلیغاتی و مشروع جلوه دادن این عمل، رادیو مسکو، هماهنگ با رادیوهای غربی ضدانقلاب، طی تفسیری بدون آنکه به ماهیت تجاوزکارانة جنگ و انگیزه های صدام در تحمیل آن بر انقلاب و جمهوری اسلامی اشاره ای کند، آن را یک جنگ بی معنا توصیف می کند و ضمن تحریف حقایق جبهه ها با بیانی دو پهلو، مبنی بر اینکه نیروهای عراق به عقب کشیده شدند، خواهان خاتمة جنگ می شود و قطعنامة شورای امنیت را که رژیم امریکایی اردن بر اساس منافع امریکا و رژیم های مرتجع منطقه تنظیم نموده یک گام به سوی صلح!! می خواند و به تأیید آن می نشیند. این رادیو به این مقدار نیز بسنده نکرده و در همان تفسیر، ایران را متهم به تعرض کرده و رژیم صدام را ضدامپریالیست و ضدصهیونیست معرفی می نماید و از عدم تشکیل کنفرانس سران کشورهای غیرمتعهد در بغداد اظهار ناخشنودی می کند و با این سؤال بی جواب که چه کسانی از ادامة جنگ بهره گیری می کنند، عاقلانه ترین راه را این می داند که ایران و عراق اسلحه را کنار بگذارند و پشت میز مذاکره بنشینند!

به دنبال این سیاست شوروی، حزب وطنی طرفدار شوروی [حزب توده] هم لحن خود را تغییر داده و بر خلاف گذشته، که خواهان سرنگونی رژیم صدام و کمک همه جانبه دوست داران تحولات انقلابی در داخل عراق به مبارزین عراق گردیده بود، در این زمینه مهر سکوت بر لب زده و به تضعیف جمهوری اسلامی مشغول شده است. حزب وطنی! در مورد جنگ تحمیلی گفته بود، صدام با کمک و تشویق امریکا و مرتجعین منطقه جنگ را بر انقلاب اسلامی تحمیل کرده و ماهیت رژیم صدام را امریکایی و ارتجاعی نامیده بود و صدام را عنصری خطرناک که به تضعیف جبهة پایداری و نیروی های انقلابی منطقه مشغول است، توصیف کرده بود. این حزب همچنین در مورد تشکیل کنفرانس سران غیرمتعهدها در بغداد گفته بود اگر این کنفرانس در بغداد تشکیل می شد و ریاست جنبش غیرمتعهدها به دست صدام می افتاد مثل این بود که روباه را در لانة مرغ انداخته باشند و این نقشة امریکا بوده تا با تشکیل

[١] ٣٥. مأخذ ١٥، صص ١ و ٢.