تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٨ - ١- لشكرهاى نامرئى خدا!
نيست، آنچه طبيعى است اينكه مؤمنان در هر حال خود را پيروز مىدانند خواه كشته و شهيد شوند و خواه دشمن را در هم بكوبند، و كسى كه منطقش اين است ترس و وحشتى به خود راه نمىدهد، بلكه چنين انسان اعجوبهاى براى دشمنش وحشتانگيز است، همانگونه كه در دنياى امروز نيز كشورهاى بزرگى را مىبينيم كه با داشتن پيشرفتهترين سلاحها، و بزرگترين ارتشها، از گروهى اندك مؤمنان راستين ستيزهجوى وحشت دارند، و دائما مىكوشند با آنها درگير نشوند.
در حديثى از رسول خدا ص مىخوانيم كه فرمود:
نصرت بالرعب مسيرة شهر!:
" من از جانب خدا به وسيله ترس و وحشت دشمنان يارى شدهام به فاصله يك ماه [١] يعنى نه تنها كسانى كه در ميدان نبرد با من رو برو مىشوند وحشت دارند بلكه در نقاطى كه دشمن از من يك ماه راه فاصله دارد وحشت و اضطراب حاكم است! در مورد لشكريان حضرت مهدى (عج) نيز مىخوانيم كه سه لشكر او را يارى مىكنند: الملائكة، و المؤمنون، و الرعب!:" فرشتگان و مؤمنان و ترس و وحشت"! [٢] در حقيقت آنها سعى مىكنند از برون ضربه نخورند اما خداوند از درون آنها را متلاشى مىكند، و مىدانيم ضربه درونى جانكاهتر و جبران ناپذير است، چرا كه اگر تمام سلاحها و ارتشهاى دنيا در اختيار كسى باشد ولى روحيه نبرد نداشته باشد محكوم به شكست و نابودى است.
[١]" مجمع البيان" جلد ٢ صفحه ٥١٩ (ذيل آيه ١٥١ آل عمران).
[٢]" اثبات الهداة" جلد ٧ صفحه ١٢٤.