تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٥ - ٢- پاداش" حب فى اللَّه" و" بغض فى اللَّه"

دوست دارند و دشمنان او را دشمن، پنج پاداش بزرگ مقرر داشته كه سه پاداشش را در همين جهان به آنها مى‌دهد و دو پاداش را در قيامت.

نخستين موهبت در اين جهان، استقرار و ثبات ايمان آنها است، چنان نقش ايمان را بر قلوبشان مى‌زند كه دست حوادث و طوفانهاى زندگى نتواند آن را محو سازد، و از اين گذشته با روح تازه‌اى آنها را تاييد و تقويت مى‌كند، و در مرحله سوم آنها را در حزب خويش جاى مى‌دهد و بر دشمنان پيروز مى‌سازد.

در آخرت نيز بهشت جاويدان با تمام نعمتهايش در اختيار آنها قرار مى‌دهد، و علاوه بر آن، خشنودى مطلق خويش را از آنان اعلام مى‌دارد.

در حديثى از امام صادق ع مى‌خوانيم:

ما من مؤمن الا و لقلبه اذنان فى جوفه: اذن ينفث فيها الوسواس الخناس! و اذن ينفث فيها الملك! فيؤيد اللَّه المؤمن بالملك، فذلك قوله‌ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ‌

:" هر مؤمنى قلبش دو گوش دارد، گوشى كه در آن" وسواس خناس" مى‌دمد، و گوشى كه فرشته در آن مى‌دمد، خداوند مؤمن را به وسيله فرشته تقويت مى‌كند، و اين همان است كه مى‌فرمايد:" وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ‌" [١] و در حديث ديگرى از امام باقر ع در تفسير كلام پيامبر گرامى اسلام ص كه مى‌فرمايد: اذا زنى الرجل فارقه روح الايمان (هنگامى كه انسان زنا كند روح ايمان در آن حال از او جدا مى‌شود) آمده است: اين روح ايمان همان است كه خداوند در قرآن فرموده: وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ‌ [٢] از احاديث فوق، گستردگى معنى" روح ايمان" و شمول آن نسبت به فرشته و مرتبه عالى روح انسانى روشن مى‌شود، در ضمن اين حقيقت را نيز نشان‌

[١]" كافى" (مطابق نقل تفسير الميزان جلد ١٩ صفحه ٢٨٨).

[٢] همان مدرك.