تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٦ - تفسير آنها كه دو سهم از رحمت الهى دارند

بعضى نيز گفته‌اند كه منظور اجرهاى پى در پى و مضاعف و مداوم است، جمع ميان اين معانى نيز ممكن است.

در مورد دومين پاداش آنها (وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ‌) بعضى از مفسران گفته‌اند منظور همان نور ايمان است كه در قيامت در پيش روى مؤمنان و از سمت راست آنها حركت مى‌كند، و ظلمات محشر را با آن مى‌شكافند و به سوى بهشت و سعادت ابدى پيش مى‌روند، چنان كه در آيه ١٢ همين سوره آمده است‌ يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى‌ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ‌.

در حالى كه بعضى ديگر آن را اشاره به نور قرآن مى‌دانند كه در دنيا به سراغ مؤمنان مى‌آيد، چنان كه در آيه ١٥ مائده مى‌خوانيم: قد جاءكم‌ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ‌:" از سوى خداوند نور و كتاب آشكارى براى شما آمد".

ولى ظاهر اين است كه آيه مفهوم مطلق و گسترده‌اى دارد، نه اختصاصى به دنيا دارد، و نه آخرت، و به تعبير ديگر ايمان و تقوى سبب مى‌شود كه حجابها از قلب مؤمن بر چيده شود، و چهره حقايق را بى‌پرده ببيند، و در پرتو آن روشن بينى خاصى نصيب او مى‌شود كه افراد بى‌ايمان از آن محرومند. و اينكه در روايات اهل بيت ع آمده است كه منظور از" نور" در آيه فوق امام معصومى است كه مردم به او اقتدا كنند در حقيقت بيان يكى از مصداقهاى روشن است‌ [١] و بالآخره سومين پاداش مؤمنان پرهيزگار همان غفران و آمرزش گناهان است، چرا كه بدون آن هيچ موهبتى براى انسان گوارا نيست، نخست بايد ايمن از عذاب الهى گردد و سپس با نور ايمان و تقوا راه خويش را پيدا كند، و سرانجام به رحمت مضاعف الهى نائل گردد.

[١] اين روايات در" نور الثقلين" جلد ٥ صفحه ٢٥٢ و ٢٥٣ نقل شده است.