تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٩ - تفسير تنها پاكان به حريم قرآن راه مىيابند

خدايى كه مالك و مربى تمام جهانيان است اين قرآن را براى ترتيب انسانها بر قلب پاك پيامبرش نازل كرده است، و همانگونه كه در جهان تكوين مالك و مربى او است، در جهان تشريع نيز هر چه هست از ناحيه او مى‌باشد.

*** سپس مى‌افزايد: آيا اين قرآن را با اين اوصافى كه گفته شد سست و كوچك مى‌شمريد"؟! سهل است آن را انكار و تكذيب مى‌كنيد؟! (أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ‌).

در حالى كه نشانه‌هاى صدق و حقانيت از آن به خوبى آشكار است و بايد كلام خدا را با نهايت جديت پذيرفت و به عنوان يك واقعيت بزرگ با آن روبرو شد.

" هذا الحديث" (اين سخن) اشاره به قرآن است و" مدهنون" در اصل از ماده" دهن" به معنى روغن است، و از آنجا كه براى نرم كردن پوست تن يا اشياء ديگر آن را روغن مالى مى‌كنند كلمه" ادهان" به معنى مدارا و ملايمت و گاه به معنى سستى و عدم برخورد جدى آمده است، و نيز از آنجا كه افراد منافق و دروغگو غالبا زبانهاى نرم و ملايمى دارند اين واژه احيانا به معنى تكذيب و انكار نيز به كار رفته است، و هر دو معنى در آيه فوق محتمل است، اصولا انسان چيزى را كه باور دارد جدى مى‌گيرد اگر آن را جدى نگرفت دليل بر اين است كه باور ندارد.

*** در آخرين آيه مورد بحث مى‌فرمايد:" شما به جاى اينكه در برابر روزيهاى خداداد، مخصوصا نعمت بزرگ قرآن شكر بجا آوريد آن را تكذيب مى‌كنيد"؟

(وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ‌) [١]

---

[١] طبق اين تفسير در اينجا كلمه" شكر" محذوف است و در تقدير" و تجعلون" شكر رزقكم انكم تكذبون" مى‌باشد، و يا اينكه" رزق" كنايه از" شكر رزق" است.