تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٣ - تفسير مواهب و نعمتهاى اصحاب اليمين

اين جهان نيست كه گاه خارها مانع چيدن آن است و گاه بلندى خطرناك درخت مانند نخل، و يا مانعى در وجود خود انسان از تناول آن وجود داشته باشد، و نه ميزبان اصلى بهشت كه خداوند منان است و ماموران او بخل و منعى دارند بنا بر اين هيچ مانعى در كار نيست بلكه" مقتضى كاملا موجود و مانع در هر شكل و هر صورت مفقود است".

" فرش" جمع" فراش" در اصل به معنى هر گونه فرش يا بسترى است كه مى‌گسترانند و به همين تناسب گاه به عنوان كنايه از همسر به كار مى‌رود (خواه مرد باشد يا زن).

لذا در حديث معروف از پيغمبر گرامى آمده است الولد للفراش و للعاهر الحجر:" فرزندى كه از زن شوهردار متولد مى‌شود متعلق به همان خانواده است و اگر مرد فاسق و زناكارى در اين ميان بوده بهره‌اش تنها سنگ است" (و احتمال انعقاد فرزند از نطفه او پذيرفته نيست).

بعضى نيز" فرش" را به معنى حقيقى (نه به معنى كنايى) تفسير كرده‌اند، و آن را اشاره به فرشها و بسترهاى بسيار گرانبها و پر ارزش بهشت دانسته‌اند، ولى در اين صورت ارتباط آيات بعد كه حكايت از حوريان و همسران بهشتى مى‌كند از آن قطع مى‌شود.