تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٣ - تفسير اين دو بهشت در انتظار خائفان است

البته هيچيك از اين تفسيرها دليل خاصى ندارد و در عين حال همه آنها ممكن است در آيه جمع باشد، آنچه مسلم است خداوند باغهاى متعددى از بهشت در اختيار بندگان صالح مى‌گذارد كه در آن رفت و آمد دارند، دوزخيان" در ميان آتش و آب سوزان در طوافند" و اينها در باغهاى بهشت.

" كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌).

" ذواتا" تثنيه" ذات" به معنى" صاحب" و دارنده است‌ [١]" افنان" جمع" فنن" (بر وزن قلم) در اصل به معنى شاخه‌هاى تازه و پر برگ است، و گاه به معنى" نوع" نيز به كار مى‌رود، و در آيه مورد بحث در هر يك از اين دو معنى ممكن است استعمال شده باشد، در صورت اول اشاره به شاخه‌هاى با طراوت درختان بهشتى است، بر عكس درختان دنيا كه داراى شاخه‌هاى پير و جوان و خشكيده هستند.

و در صورت دوم اشاره به تنوع نعمتهاى بهشت و انواع مواهب آن است،

[١] به عقيده بعضى اصل" ذات" كه مفرد مؤنث است" ذوات" بوده كه واو به عنوان تخفيف حذف شده، و به شكل" ذات" درآمده، و از آنجا كه تثنيه كلمات را به صورت اصلى برمى‌گرداند در اينجا" ذواتان" شد و به هنگام اضافه نون آن حذف گرديده است، در" مجمع البحرين" آمده كه" اصل" ذو"" ذوا" (بر وزن عصا) بوده" و بنا بر اين تعجب نيست كه مؤنث آن ذوات باشد.