معنايش اين باشد كه اطاعت كنيد اولى الأمرى را كه از خودتان باشد، و اين قيد به همان معنايى است كه قيد منهم در آيه:(هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ)[١] به آن معنا است و هم چنين در آيات زير و نيز در دعايى كه از حضرت ابراهيم (ع) نقل كرده مى‌فرمايد:(رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ)[٢]، و نيز در باره رسولان الهى فرموده:(رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي)[٣].

منظور ما از اين گفتار اين است كه خواننده را متوجه مردود بودن گفتار بعضى از مفسرين در معناى كلمه منكم بكنيم، آن مفسر گفته: از اين كلمه كه اولى الامر مقيد به آن شده به خوبى استفاده مى‌شود: كه اولى الأمر نيز فردى از افراد معمولى جامعه است، مى‌فرمايد اولى الأمر را كه فردى مثل خود شما مؤمن است، و مثل خود شما گاهگاهى گناه و خطا مى‌كند اطاعت كنيد. مفسر نام برده با اين تفسير خواسته است اعتبار مساله عصمت از اولى الأمر را بيندازد.

مطلب ديگرى كه در باره كلمه اولى الأمر مورد بحث قرار گرفته، اين است كه معناى اين كلمه از نظر مصاديقى كه دارد چيست؟ آيا با اين كه اين كلمه اسم جمع است، منظور دسته دسته‌هايى هستند كه هر دسته‌اى به عنوان اهل حل و عقد در هر عصرى امور مسلمين را اداره مى‌كنند، و يا منظور فرد فرد معصومينند، كه يكى پس از ديگرى زمام امور مسلمين را به دست مى‌گيرند،؟ آنچه در بدو نظر احتمالش به ذهن مى‌رسد اين است كه منظور فرد فرد معصومين‌اند كه اطاعتشان بر خلق واجب شده، و يكى پس از ديگرى زمام امور را به دست گرفتند و وجوب اطاعتشان بر مردم را تنها از نظر لفظ به جمع آنان نسبت داده در حقيقت معناى جامعى از معصومين در نظر گرفته و لفظ اولى الأمر را در آن استعمال كرده همان طور كه خود ما نيز در گفتگوهاى خود مى‌گوييم: (نمازهايت را بخوان) و (بزرگانت را اطاعت كن) و (گوش به فرمان بزرگان قومت باش)، با اين كه هر وقت انسان نماز بخواند يك نماز مى‌خواند نه همه نمازها را و همچنين اطاعت از بزرگان قوم، و گوش دادن به سخنان بزرگتر خود.

يكى از سخنان عجيب كه در اين مورد گفته شده گفتار فخر رازى است‌[٤] كه گفته‌

[١]( او كسى است كه در ميان مردم امى رسولى كه از خودشان بود مبعوث كرد) سوره جمعه آيه ٢.

[٢]( پروردگارا رسولى از آنان و در بين آنان مبعوث فرما) سوره بقره آيه ١٢٩.

[٣]( اى بنى آدم اگر رسولانى از خود شما برايتان آمد كه آيات مرا بر شما تلاوت كنند چنين و چنان كنيد) سوره اعراف آيه ٣٥.

[٤] تفسير كبير فخر رازى ج ١٠ ص ١٤٦.