يعنى بيش از سه برادر را حاجب دانسته و فرمود:(فَإِنْ كانَ لَهُ إِخْوَةٌ)- و كلمه اخوه- به معناى سه برادر و بيشتر است، و تو دو برادر را هم حاجب دانسته‌اى؟ در پاسخ گفته است: عرب دو برادر را هم اخوه مى‌نامد[١].

مؤلف قدس سره: اين معنا از ائمه اهل بيت : نيز روايت شده، هر چند معروف است كه كلمه (اخوه) جمع كلمه (اخ) است، و طبق قاعده جمع بر سه و بيشتر اطلاق مى‌شود.

و در كافى از امام صادق (ع) روايت آورده كه فرمود: مانع ثلث بردن مادر، تنها دو برادر و يا چهار خواهر است، البته برادر و خواهر پدر مادرى و يا پدرى اما يك برادر حاجب و مانع نمى‌شود[٢].

مؤلف قدس سره: و اخبار در اين باره بسيار زياد است، و اما برادران مادرى از آنجايى كه از طرف مادر به ميت ارتباط پيدا مى‌كنند نمى‌توانند حاجب مادر شوند بلكه در اين صورت خود مادر حاجب ايشان است، و در اخبار شيعه و سنى نيز آمده كه برادران، مانع ثلث بردن مادرند با اين كه خودشان ارث نمى‌برند چون در طبقه دومند و مادر از طبقه اول است، پس حاجب شدن برادران از ثلث بردن مادر با اينكه خودشان ارث نمى‌برند، بخاطر رعايت حال پدر بوده- كه خرج دهنده فرزندان خويش يعنى برادران ميت است- براى اين است كه زائد بر فريضه به او رد شود و به همين جهت است كه برادران مادرى حاجب مادر نمى‌شوند چون خرجشان به گردن پدر خودشان خواهد بود نه پدر ميت.

و در مجمع البيان در ذيل جمله:(مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِها أَوْ دَيْنٍ).

از امير المؤمنين (ع) روايت آورده كه فرمود: (هر چند هنگام خواندن قرآن) شما در اين آيه وصيت را قبل از دين مى‌خوانيد و (ليكن در مقام عمل) رسول خدا ٦ حكم كرد به اينكه قبل از عمل بوصيت ميت بايد قرض او داده شود[٣].

مؤلف قدس سره: اين روايت را سيوطى نيز در الدر المنثور از عده‌اى از صاحبان كتاب حديث و تفسير نقل كرده است‌[٤].

و در كافى در معناى كلمه (كلاله) از امام صادق (ع) روايت كرده كه‌

[١] الدر المنثور، ج ٢ ص ١٢٦.

[٢] فروع كافى، ج ٧ ص ٩٢ حديث ٢.

[٣] سوره نساء آيه ١١.

[٤] الدر المنثور، ج ٢ ص ١٢٦.