ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ١٢٦ - بحث روايتى(آيا مرگ براى كافر خير است؟)

كافر پرسيد كه آيا مرگ براى او خير است يا حيات؟ فرمود: مرگ هم براى مؤمن خير است و هم براى كافر، براى اينكه خداى تعالى مى‌فرمايد: (ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ)- آنچه نزد خدا است براى نيكان خير است . و نيز مى‌فرمايد:(لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ ...)، كه به حكم آيه اول هر چه خدا براى ابرار مقدر كند خوب است (چه مرگ و چه حيات) و به حكم آيه دوم زندگى دنيا به سود كافر نيست، و قهرا مرگ برايش بهتر است‌[١].

مؤلف قدس سره: ليكن استدلالى كه در اين روايت آمده با مذاق ائمه اهل بيت : آن طور كه بايد سازگار نيست، زيرا در مذاق آن حضرات ابرار طايفه خاصى از مؤمنين‌اند و از نظر آنان همه مؤمنين ابرار نيستند، مگر اينكه بگوئيم منظور امام باقر ع از كلمه ابرار همه مؤمنين است، بدان جهت كه هر مؤمنى سهمى از بر را دارا است، و اين معنا در الدر المنثور از ابن مسعود نيز روايت شده است‌[٢].

[١] تفسير عياشى ج ١ ص ٢٠٦ ح ١٥٥.

[٢] الدر المنثور ج ٢ ص ١٠٤.