ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥٧٧ - بيان آيات(راجع به يهوديان)

نمى‌شوند (٤٩).

ببين چگونه- با ادعاى اين كه ما يهوديان پسر و دوستان خداييم- بر خدا دروغ مى‌بندند، و اين خود گناهى است آشكار (٥٠).

آيا نديدى آنها كه كتاب داده شدند، و علمايى كه بهره‌اى از علم كتاب داشتند چگونه به طاغوت و بت مى‌گروند، و در باره مشركين مى‌گويند اينها راهشان به واقع نزديك‌تر است، تا راه گروندگان به اسلام (٥١).

اينها كسانى هستند كه خدا از رحمت خود دورشان ساخته، و كسى كه خدا او را دور كند، ديگر ياورى برايش نخواهى يافت (٥٢).

آيا اين اهل كتاب سهمى از نبوت و ولايت دارند؟ اگر خدا سهمى به آنها مى‌داد از شدت بخلى كه دارند پشيزى بر مردم خير نداشتند (٥٣).

و يا اين سخنان به انگيزه حسد مى‌گويند، حسد از اينكه خدا از فضل خود به او داده و به ايشان نداده با اينكه اين تازگى ندارد، بلكه ما از فضل خود به آل ابراهيم كتاب و حكمت و ملكى عظيم داديم (٥٤).

مردم آن روز نيز دو دسته شدند، بعضى به آن ايمان آوردند و بعضى راه ايمان آوردن ديگران را نيز بستند، و جهنم براى سوزاندنشان بس است (٥٥).

محققا كسانى كه به آيات ما كفر ورزيدند به زودى داخل آتششان مى‌كنيم كه هر نوبت پوستشان چروك شود پوستى ديگر بر تنشان مى‌كشيم، تا عذاب را هم چنان بچشند، كه خدا مقتدرى است شكست ناپذير، و در عين حال حكيم (٥٦).

و اما كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند، به زودى در بهشت‌هايى داخلشان مى‌كنيم كه جويها در زير آن روان است، و ايشان در آن جاودانه خواهند زيست، و در اين زندگى ابدى همسرانى پاك خواهند داشت و در سايه‌اى داخلشان مى‌كنيم، كه گسترده و دائمى است (٥٧).

خدا دستور مؤكد به شما مى‌دهد كه امانت مردم را به آنان برگردانيد، و چون بين مردم داورى كنيد به عدل حكم برانيد، كه خدا با اندرز خوبى شما را پند مى‌دهد چون او در هر لحظه شنوا و بيناى كار شما است (٥٨).

بيان آيات [ (راجع به يهوديان)]

اين آيات متعرض حال اهل كتاب است، ستمكاريها و خيانتهايى را كه آنان در دين‌