ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٤٨٥ - ضرورتها و موجبات جواز متعه در آغاز، در زمان عمر و پس از او تا زمان حاضر وجود داشته است

زنا بوده، و مانند ساير انواع زنا در دوران جاهليت شايع بوده است، و رسول خدا ٦ منع از زنا را به تدريج، و با ملايمت انجام داد، تا مردم آن را بپذيرند، لذا در اول، زناى بدون عقد را كه نوعى از زنا بود منع كرد، و زناى متعه را باقى گذاشت، و پس از مدتى آن را هم منع كرد، و دوباره تجويزش كرد، تا بتواند براى هميشه از آن نهى كند.

و به جان خودم سوگند، كه اين نوع بازى كردن با احكام و تشريفات پاك دينى، بدترين نوع بازى‌گرى است، كه كسى به خاطر اينكه عقيده فاسد خود را به كرسى بنشاند اينگونه قوانين دين مبين اسلام را كه خدا جز طهارت مردم و اتمام نعمت بر امت به وسيله آن هيچ غرضى نداشته به بازى بگيرد.

اولا نسبت دادن منع و سپس تجويز و دوباره منع و بار ديگر ترخيص در مساله متعه به رسول خدا ٦ با فرض اينكه به قول خود اين مفسر و اصرارش، آيات سوره معارج و مؤمنون (آنجا كه مى‌فرمايد:(وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ ...) مساله متعه را نسخ كرده،- و صرفنظر از آن اشكال كه گفتيم آيات مكى نمى‌تواند احكام نازل شده در مدينه را نسخ كند)، معنايش اين است كه رسول خدا ٦ يك بار با ترخيص خود آيات نامبرده، و سپس همين نسخ را با منع خود نسخ كرده: آيات نامبرده را محكم ساخته، و بار ديگر آن را نسخ و بار ديگر محكم كرده باشد.

آيا چنين نسبتى به رسول خدا ٦ دادن نسبت بازى‌گرى با آيات خدا به آن جناب نيست؟!.

و ثانيا آياتى كه در كتاب خداى تعالى از زنا نهى مى‌كند، همگى صريح در تحريم است، و هيچ بويى از تدريج در آنها احساس نمى‌شود، از آن جمله آيه شريفه زير است كه مى‌فرمايد:(وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‌ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلًا)[١]، و چه لسانى صريح‌تر از اين زبان، و اين آيه در مكه نازل شده و اتفاقا در بين آياتى قرار دارد كه از بديها نهى مى‌كند، و همچنين آيه شريفه:( قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ‌) ...(وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ )[٢].

كه با در نظر گرفتن اينكه كلمه الفواحش جمع و داراى الف و لام است، و چنين جمعى افاده استغراق و عموميت مى‌كند يعنى نهى در آيه تمامى مصاديق فاحشه و زنا را فرا مى‌گيرد، و

[١] نزديك زنا نشويد كه عملى است فاحشه و بسيار زشت و راهى است بد و عذاب آور. سوره اسرى آيه: ٣٢

[٢] بگو بيائيد تا برايتان بخوانم آنچه پروردگارتان بر شما حرام كرده ... و به زشتى‌ها نزديك مشويد چه ظاهرى آنها و چه نهانى آنها. سوره انعام آيه ١٥١ .