مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٤ - اهميّت وفاى به عهد و پيمان

٢- حضرت على عليه السلام در نامه ٥٣ نهج البلاغه (عهدنامه مالك اشتر) [١] مى‌فرمايد:

اى مالك! در عهدى كه مى‌بندى پايدار و وفادار باش چه طرف پيمان تو مسلمان باشد، چه كافِر؛ زيرا در ميان تمام دستوراتى كه خداوند برشمرده است، هيچ دستورى به اهميّت عهد و پيمان نيست؛ چه اينكه عهد و پيمان در ميان تمام امّت‌ها و ملّت‌ها محترم است.

دنياى كنونى نيز چنين است و غالب كشورها به عهد و پيمان‌ها پايبند هستند و حتّى در زمان جاهليّت نيز چنين بوده است و بت‌پرستان نيز به پيمان‌هاى خود وفادار مى‌ماندند. بنابراين، لازم است مسلمانان در پيمانهاى خود با خدا و مردم وفادار بمانند.

٣- امام باقر عليه السلام در روايت زيبايى مى‌فرمايد: «ثَلاثٌ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِاحَدٍ فيهِنَّ رُخْصَةٌ: اداءُ الْأَمانَةِ الَى الْبَرِّ وَ الْفاجِرِ وَ الْوَفاءُ بِالْعَهْدِ لِلْبَرِّ وَ الْفاجِرِ وَ بَرُّ الْوالِدَيْنِ بَرَّيْنِ كانا اوْ فاجِرَيْنِ»؛ سه چيز است كه خداوند- عزّوجلّ- به هيچ شخصى اجازه تخلّف از آن را نداده است:

١- اداى امانت به صاحبش چه صاحب آن نيكوكار باشد و چه فاسق.

٢- وفاى به عهد و پيمان نسبت به فاسق و مؤمن.

٣- نيكى به پدر و مادر چه صالح باشند و چه فاجر. [٢]

بنابراين، بر اساس آيات و روايات وفاى به عهد در سرلوحه همه امور قرار

[١]- پس از گذشت بيش از هزار سال از اين عهدنامه، هنوز بويى از كهنگى در آن ديده نمى‌شود. گويى اين نامه ديروز نوشته شده است! در حالى كه بهترين آثار فكرى بشر با گذشت زمان كهنه مى‌شود، حتّى اگر تراوش مغزهاى استثنايى چون مغز سعدى و بوعلى سينا باشد و ظاهراً علّت اين امر اين است كه، سخنان على «عليه السلام» از قلبى سرچشمه گرفته است كه با علم خدا پيوند دارد و از آنجا كه علم خداوند كهنه نمى‌شود، اين سخنان نيز كهنه نمى‌گردد.

[٢]- اصول كافى، كتاب الايمان و الكفر، باب البر بالوالدين، حديث ١٥.